Οι νεόνυμφοι με τους γονείς του Τάκη, Βασίλη και Βασιλική

Πήραμε μεγάλη χαρά για την είδηση, καθώς ένα από τα αγαπημένα παιδιά της πόλης μας, ο πολιτικός μηχανικός Τάκης Ταταρόπουλος παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του, δικηγόρο Μαρία Δελαγραμμάτικα.

Στο πλευρό τους οι γονείς τους, που ειδικά για τον Τάκη είναι οι αγαπημένοι μας Βασίλης Ταταρόπουλος, Γενικός Γραμματέας στο Δήμο Πειραιά και Βασιλική Λιόση Γενική Αρχίατρος στον Ελληνικό Στρατό, με δικό της ιατρείο στο Καματερό.

Ευχόμαστε βίον ανθόσπαρτον στους νεονύμφους και να τους χαίρονται στους γονείς τους. Θα έχουν και συνέχεια οι χαρές, αφού θα ακολουθήσει θρησκευτικός γάμος και βάπτιση, ελπίζουμε, ώστε να ολοκληρωθεί η ευτυχία όλων τους!

Ο Δαυΐδ Μαύρος ήταν ένας από τους σπουδαίους ποδοσφαιριστές που έχει αναδείξει το ποδόσφαιρο των Άνω Λιοσίων.

Έπαιξε αρκετά χρόνια στη Β' Εθνική αλλά και στην Α' ΕΘΝΙΚΗ με την ομάδα του Αιγάλεω. Ως αμυντικός μέσος διακρίθηκε για την αθλητικότητα και το πείσμα του. Μετά το τέλος της καριέρας του συνέχισε να ασχολείται με το ποδόσφαιρο, ως προπονητής και διοικητικός παράγοντας, τόσο στα Άνω Λιόσια, όσο και στη γενέτειρά του, τις Κεχριές Ευβοίας.

Αναγνωρίζοντας την προσφορά του στο ποδόσφαιρο, το Δημοτικό Συμβούλιο Φυλής αποφάσισε, τιμώντας τη μνήμη του, να δοθεί το όνομά του στο γήπεδο Πανοράματος και σήμερα, Δευτέρα 22-09-2025 θα γίνει η επίσημη ονοματοδοσία, ώστε, εφεξής, να φέρει το όνομά του.

Ποιος ήταν ο Δαυΐδ Μαύρος

Ο Δαυΐδ Μαύρος (γεν. Κεχριές Εύβοιας, 8 Μαΐου 1955 υπήρξε παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου, πρώην διεθνής προπονητής και διοικητικός παράγοντας. Διετέλεσε, επί σειρά ετών, πρόεδρος στον Ακράτητο Άνω Λιοσίων.

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ο Μαύρος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία σε μικρή ηλικία με την ομάδα του Ακράτητου όπου σε ηλικία 14 ετών έκανε ντεμπούτο στην αναμέτρηση της Β' ΕΠΣΑ μεταξύ του Ακράτητου και του Φοίνικα Καλλιθέας. Παρέμεινε στην ομάδα για 10 χρόνια και εν συνεχεία μεταπήδησε στον Ηλυσιακό, όπου έπαιξε τρεις συνεχόμενες χρονιές (από το 1979-80 έως και το 1981-82), στη Β΄ Εθνική αναδεικνυόμενος και τις τρεις πρώτος σε συμμετοχές της ομάδας αυτής (συνολικά 103 παρουσίες σε αγώνες πρωταθλήματος). Το καλοκαίρι του 1982 και ακριβώς την τελευταία ημέρα των μετεγγραφών (31 Ιουλίου) αποκτήθηκε από το Αιγάλεω, το οποίο αναζητούσε έναν δυναμικό παίκτη για τη θέση του ανασταλτικού χαφ ύστερα από την αποχώρηση του Μαρτίνου. Κατέκτησε τον τίτλο του Νότιου Ομίλου της Β΄ Εθνικής και συμμετείχε σε αγώνες της Α΄ Εθνικής με το Αιγάλεω, την επόμενη διετία. Την άνοιξη του 1984 ο Μαύρος συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του ΠΑΟ, αλλά ένας τραυματισμός του στους χιαστούς συνδέσμους είχε σαν αποτέλεσμα να μην ολοκληρωθεί η μετεγγραφή του. Λέγεται ότι ο τότε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Γιώργος Βαρδινογιάννης, εκτιμώντας το χαρακτήρα του παίκτη, του χάρισε τη χρηματική προκαταβολή που του είχε δώσει, όταν ο Μαύρος τον επισκέφτηκε στο γραφείο του για να του την επιστρέψει [εκκρεμεί παραπομπή]. Στην ομάδα της Δυτικής Αθήνας έμεινε μέχρι και το καλοκαίρι του 1989 (μεσολάβησαν 6 μήνες που αγωνίστηκε στον "Ελληνοαμερικανικό" σύλλογο ομογενών στις ΗΠΑ και ακόμη 6 μήνες που έπαιξε στον Παναιγιάλειο), συμπληρώνοντας 151 συμμετοχές και 14 τέρματα. Ακολούθως μεταπήδησε στον Ακράτητο με τον οποίο αγωνίστηκε στη Δ' Εθνική για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους (1989-1993) ενώ τη τελευταία σαιζόν είχε το ρόλο του παίκτη και προπονητή για δύο μηνες στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος σε ηλικία 37 ετών.Τελικά έκλεισε την καριέρα του στον Εθνικό Πανοράματος Φυλής, ως παίκτης-προπονητής. Διακρινόταν για το παθιασμένο παιχνίδι του.

Ενασχόληση με την προπονητική

Τα τελευταία χρόνια ηγήθηκε του Δ.Σ. του συλλόγου των Άνω Λιοσίων και κάθισε στον πάγκο της ομάδας ως προπονητής για 3 συνεχόμενες περιόδους 2006-2009, όταν ο Ακράτητος αγωνίζονταν στη Δ' Εθνική. Ο γιος του, Γιώργος Μαύρος έγινε επίσης ποδοσφαιριστής και πρόσφατα, προπονητής ποδοσφαίρου κατακτώντας το πρωτάθλημα Δυτικής Αττικής με τον Ακράτητο.

Η αγωνιστική του σταδιοδρομία (συνοπτικά)

1968-69: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Β' ΕΠΣΑ)
1969-70: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Β' ΕΠΣΑ)
1970-71: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Α' ΕΠΣΑ)
1971-72: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Α' ΕΠΣΑ)
1972-73: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Α' ΕΠΣΑ)
1973-74: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Α' ΕΠΣΑ)
1974-75: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Β' ΕΠΣΑ)
1975-76: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Β' ΕΠΣΑ)
1976-77: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Α' ΕΠΣΑ)
1977-78: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Α' ΕΠΣΑ)
1978-79: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Α' ΕΠΣΑ)
1979-80: ΗΛΥΣΙΑΚΟΣ (Β' ΕΘΝΙΚΗ)
1980-81: ΗΛΥΣΙΑΚΟΣ (Β' ΕΘΝΙΚΗ)
1981-82: ΗΛΥΣΙΑΚΟΣ (Β' ΕΘΝΙΚΗ)
1982-83: ΑΙΓΑΛΕΩ (Β' ΕΘΝΙΚΗ)
1983-84: ΑΙΓΑΛΕΩ (A' ΕΘΝΙΚΗ)
1984-85: ΑΙΓΑΛΕΩ (A' ΕΘΝΙΚΗ)
1985-86: ΑΙΓΑΛΕΩ (Β' ΕΘΝΙΚΗ)
1986-87: ΑΙΓΑΛΕΩ (Β' ΕΘΝΙΚΗ)
1987-88: ΑΙΓΑΛΕΩ (Γ' ΕΘΝΙΚΗ)
1988-89: ΑΙΓΑΛΕΩ (Γ' ΕΘΝΙΚΗ)
1989-90: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Δ' ΕΘΝΙΚΗ)
1990-91: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Δ' ΕΘΝΙΚΗ)
1991-92: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Δ' ΕΘΝΙΚΗ)
1992-93: ΑΚΡΑΤΗΤΟΣ (Δ' ΕΘΝΙΚΗ)
1993-94: ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΑΝΟΡΑΜΑΤΟΣ

Προπονητική σταδιοδρομία (στον Ακράτητο)

1991-92: Δ' ΕΘΝΙΚΗ (30η - 38η)
1992-93: Δ' ΕΘΝΙΚΗ (1η - 8η)

2006-09: Δ' ΕΘΝΙΚΗ

 

 

 

 

 

 

Βαθιά λύπη έχει προκαλέσει στα Άνω Λιόσια η πρόωρη απώλεια της Ισιδώρας Πλαβούκου. Έφυγε, αναπάντεχα, από τη ζωή, σε ηλικία 68 ετών, τη Δευτέρα 08-09-2025. Πρόσχαρη και κοινωνική, «στόλιζε» με το χαμόγελό της όλα τα κοινωνικά και θρησκευτικά γεγονότα του Δήμου, στα οποία μετείχε, ανελλιπώς, με την οικογένειά της.

Ήταν η προσωποποίηση της ζωής, εκείνη που άνοιγε το χορό σε όλα τα πανηγύρια της πόλης. Τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς της δίνει με ανάρτησή της στο facebook η γνωστή τραγουδίστρια και μελετήτρια του δημοτικού μας τραγουδιού Γιώτα Χαλκιά που ήταν επιστήθια φίλη της. 

"Ηταν γυναίκα με ήθος, καλή σύζυγος και μητέρα και καλή χριστιανή. Η οικογένειά της πρέπει να είναι περήφανη γι’ αυτήν", τονίζει η Γιώτα Χαλκιά.

Η Ισιδώρα άφησε στη ζωή το σύζυγό της Κωνσταντίνο και τις απαρηγόρητες κόρες της Κατερίνα και Ελένη.

Συγγενείς και φίλοι θα την αποχαιρετήσουν, την Τετάρτη 10-09-2025 και ώρα 13:00 στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Άνω Λιοσίων. Εν συνεχεία θα τη συνοδέψουν στην τελευταία της κατοικία, στο Παλαιό Κοιμητήριο Άνω Λιοσίων.

 

Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στα Άνω Λιόσια η απώλεια του Ευάγγελου Μπαδήμα.

«Έφυγε» χθες, Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025, από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών. Το τελευταίο διάστημα ήταν αποτραβηγμένος στο σπίτι του, λόγω προβλημάτων υγείας. Διετέλεσε Αντιδήμαρχος και Δημοτικός Σύμβουλος επί Δημαρχίας Νίκου Παπαδήμα. Διακρίθηκε για τη σεμνότητα, τη συνέπεια και το ενδιαφέρον του για τους συνδημότες του. Κατά την άσκηση των καθηκόντων του ήταν πανταχού παρών, επιβαίνοντας στο «παπάκι» του με το οποίο μετακινιόταν, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών.

Παροιμιώδης υπήρξε η προσφορά του μετά το σεισμό του ’99, όταν και βοήθησε δεκάδες συνδημοτών μας να αντιμετωπίσουν τις συνέπειές του. Εκείνη την εποχή διετέλεσε και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του πρώην Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), βοηθώντας από τη θέση αυτή, μαζί με το Νίκο Παπαδήμα, για τη στεγαστική αποκατάσταση των πληγέντων συνδημοτών μας στους οικισμούς ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ 1 και 2 και στον Οικισμό ΛΕΒΕΝΤΗ.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε, λόγω καταγωγής και για το Σύλλογο Ηπειρωτών του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.

Συγγενείς και φίλοι θα τον αποχαιρετήσουν τη Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2025 και ώρα 11:00, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Άνω Λιοσίων κι εν συνεχεία θα τον συνοδέψουν στην τελευταία του κατοικία στο Νέο Κοιμητήριο Άνω Λιοσίων.

 Θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για τα αμέτρητα μηνύματα αγάπης για την Ελένη μου και συμπαράστασης στο πρόσωπό μου και στις κόρες μας. Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω σε όλους προσωπικά και πιστεύω ότι αυτό είναι εύκολο να το κατανοήσετε.

Η Ελένη ήταν και θα είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο και ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μου. Εδώ και 22 χρόνια μεγάλωσα και ωρίμασα μαζί της. Έγινα δίπλα της καλύτερος άνθρωπος. Κάναμε όνειρα και πετύχαμε μαζί πολλούς από τους στόχους που μπορούν να θέσουν δυο νέοι άνθρωποι στον δύσκολο αγώνα που λέγεται ζωή. Καταφέραμε να δημιουργήσουμε ως δίδυμο αμέτρητες οικογενειακές στιγμές ευτυχίας. Στα εύκολα και στα δύσκολα ήμασταν πάντα μαζί. Μαζί μέχρι το πρόωρο τέλος και τον δύσκολο αποχωρισμό στο δωμάτιο 518 του νοσοκομείου. Είμαι ανακουφισμένος που οι κόρες μας έχουν μέσα τους τόσες πολλές στιγμές αγάπης, υποστήριξης και κατανόησης από τη φωτεινή και αξιόλογη μητέρα τους. Θα είναι πάντα ο φάρος στα σκοτάδια που θα έρθουν τα επόμενα χρόνια...

Είμαι ευγνώμων για όσα ζήσαμε και πρόσφερε ο ένας στον άλλο με όλη του την ψυχή.

Είμαι ευγνώμων για το ότι το Κέντρο Ξένων Γλωσσών που μαζί δημιουργήσαμε το 2008 είναι ανοιχτό και που βλέπω τους μαθητές της να με κοιτάζουν με τόση αγάπη. Νιώθω ότι τώρα η Ελένη χαμογελάει όπως σε αυτή τη φωτογραφία που μου ήρθε χθες από τον φίλο Νίκο Αθανασίου, ο οποίος την φωτογράφησε λίγο πριν έρθει στη ζωή μας ο καρκίνος.

Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους.

Τους κοντινούς και τους μακρινούς που είστε με κάποιο τρόπο όλοι δίπλα μας...

Σοκ έχει προκαλέσει στο Ζεφύρι η απώλεια του Παναγιώτη Οικονόμου, ο οποίος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του, νωρίς το απόγευμα της Τετάρτης 3 Σεπτεμβρίου 2025, μετά από αναζήτηση συγγενικών και φιλικών του προσώπων, καθώς δεν είχε δώσει σημεία ζωής από την προηγούμενη.

Η είδηση διαδόθηκε αμέσως γιατί ήταν γνωστός και αγαπητός στον τοπική κοινωνία. Εργαζόταν στο Δήμο Φυλής και είχε αναπτύξει έντονη πολιτική δραστηριότητα.

Εικάζεται ότι ο θάνατός του οφείλεται σε παθολογικά αίτια, γιατί αντιμετώπιζε χρόνια προβλήματα υγείας.

Τη λύπη τους για την απώλεια εξέφρασαν ο Δήμαρχος Χρήστος Παππούς και ο Αντιδήμαρχος Γιάννης Μαυροειδάκος και συλλυπούνται τους οικείους τους.

Η ημερομηνία της κηδείας θα προσδιοριστεί μόλις ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

                                                                                           

Ο Ανδρέας Χαλιμούρδας θα ξανασυναντήσει στον Παράδεισο το μεγάλο Γιώργο Ζαμπέτα

Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στα Άνω Λιόσια η πρόωρη απώλεια του Ανδρέα Χαλιμούρδα, ο οποίος έφυγε, αναπάντεχα, από τη ζωή, το βράδυ της Κυριακής 31-08-2025 από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία, μόλις, 56 ετών.

Η θλίψη είναι ακόμα μεγαλύτερη στο Δήμο Φυλής, όπου ο Ανδρέας εργαζόταν ως οδηγός. 'Ηταν ιδιαίτερα αγαπητός στους συναδέλφους του με τους οποίους μοιραζόταν στιγμές διασκέδασης παίζοντας μπουζούκι. Μάλιστα ήταν δεξιοτέχνης του οργάνου και εξαιρετικός τραγουδιστής, σε επίπεδο που να έχει καθίσει στο πάλκο δίπλα στον μεγάλο Γιώργο Ζαμπέτα.

Άφησε στη ζωή απαρηγόρητους τη σύζυγό του Μαρία και τον 14χρονο γιο του Γεράσιμο οι οποίοι θα τον θυμούνται για πάντα με αγάπη.

Τη θλίψη τους για την αναπάντεχη απώλεια εξέφρασαν ο Δήμαρχος Φυλής Χρήστος Παππούς και ο Αντιδήμαρχος Μιχάλης Οικονομάκης.

Συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι θα αποχαιρετήσουν τον Ανδρέα το πρωί της Τρίτης 2 Σεπτεμβρίου 2025 και ώρα 10:30 στον Ι.Ν. του κοιμητηρίου Αγίων Αναργύρων.

"Χαμόγελο του Παιδιού"  αντί στεφάνων στη μνήμη της

Ευχαριστήριο

Η οικογένεια της Ελένης Πετροπούλου εκφράζει τις θερμές της ευχαριστίες σε όλους όσοι μας συμπαραστάθηκαν αυτές τις δύσκολες ώρες και τίμησαν με την παρουσία τους την εξόδιο ακολουθία της αγαπημένης μας συζύγου, μητέρας και δασκάλας στον Σταφιδόκαμπο Ηλείας, από διάφορα μέρη της Ελλάδας...

Ευχαριστούμε για όλα τα μηνύματα συμπαράστασης που λαμβάνουμε από χθες κάθε λεπτό...

Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνουμε και σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας και της Ηλείας για τις συγκινητικές αναφορές στη μνήμη της Ελένης και του έργου της στο Start Smart School...

Σας ενημερώνουμε ότι το σαρανταήμερο μνημόσυνο θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Δροσούπολης Άνω Λιοσίων, ώστε να μπορέσουν να παρευρεθούν όλοι οι μαθητές, οι γονείς και οι φίλοι από το Κέντρο Ξένων Γλωσσών που τόσο αγάπησε και υπηρέτησε με αφοσίωση η Ελένη μας...

Επιπλέον, το ειδικό κουτί για το «Χαμόγελο του Παιδιού», στο οποίο συγκεντρώνονταν χθες δωρεές στη μνήμη της, από τη Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου έως την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου, και ώρες 18:00 - 20:30, θα βρίσκεται στο Κέντρο μας, για όσους επιθυμούν αντί στεφάνων να συμμετάσχουν στο πένθος μας, όπως θα το επιθυμούσε και η ίδια...

Με απέραντο σεβασμό,

Γιάννης Γαλανόπουλος

Δήμητρα Ολυμπία

Διονυσία Ιωάννα

Ελένη Πετροπούλου - 02/10/80 - 27/08/25

Η Ελένη μας...

Δεν ήταν μόνο η ηχολήπτριά μας.

Ήταν η ανάσα ανάμεσα στις λέξεις,

η σιωπή που έκανε τον ήχο πιο δυνατό,

το χέρι που κρατούσε την ισορροπία όταν όλα έτρεμαν...

Στις πρόβες μας ήταν η γαλήνη.

Στις παραστάσεις μας, η ασφάλεια.

Και πίσω από τα φώτα, ήταν η μούσα…

η μυστική πηγή έμπνευσης του συζύγου της και σκηνοθέτη μας Γιάννη Γαλανόπουλου, ο λόγος που οι «Υπερφωτισμένοι» μπορούσαν να γίνονται φως...

Έδωσε σκληρή μάχη για πέντε χρόνια με έναν επιθετικό καρκίνο.

Με γενναιότητα, με αξιοπρέπεια, με χαμόγελο μέχρι τέλους, αντλώντας δύναμη από τους μαθητές της, τις κόρες της, τον Γιάννη και όλους όσοι ήμασταν δίπλα της...

Είδε μέχρι και την τελευταία μας παράσταση σε ένα μικρό ρεπό από το νοσοκομείο...

Τώρα η σκηνή μας είναι φτωχότερη. Μα η ψυχή της είναι πια μαζί με τον αγαπημένο πατέρα της, κι εμείς ξέρουμε πως κάθε φορά που θα ανοίγει η αυλαία, θα είναι εκεί.

Να μας ακούει.

Να μας φωτίζει.

Να μας ψιθυρίζει το ρυθμό της ζωής.

Καλό ταξίδι στο Φως, Ελένη.

Θα είσαι για πάντα η μουσική πίσω από τα λόγια μας...

Θα σε αγαπάμε και δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ...

Υ π ε ρ φ ω τ ι σ μ έ ν ο ι