XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑΣ: Όλα παρέπεμπαν στο μέλλον, εκτός από το βινύλιο της αφίσας...

ΕΠΑΝΩ: Ο δίσκος βινυλίου ήταν ένα το μόνο ...ρετρό στοιχείο στην γιορτή. Η Χαρούλα Μπάκωση προσφωνεί τους επίσημους προσκεκλημένους. ΜΕΣΟΝ: Τα παιδιά ττων σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης γέμισαν ασφυκτικά το Κλειστό της Δροσούπολης. ΚΑΤΩ: Όρθιοι οι γονείς χειροκροτούν τα μαθητικά συγκροτήματα, για να τα ενθαρρύνουν στην προσπάθειά τους

ΤΗΣ ΕΥΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Η πολύχρωμη αφίσα που καλούσε σε πάρτι τα παιδιά των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Δήμου Φυλής, δεν ήταν εμπνευσμένη από μαθητές. Το καταλάβαινε εύκολα ο παρατηρητικός θεατής. Ο δίσκος από βινύλιο που αποτελούσε το κεντρικό θέμα της αφίσας, ανήκει στην τεχνολογία μιας άλλης εποχής. Τα παιδιά, πλέον, ακούνε μουσική αποθηκευμένη σε CD και όχι σε δίσκους βινυλίου. Λιγότερο ρομαντικό, ίσως, αλλά ασύγκριτα πιο πρακτικό. Αυτή η λεπτομέρεια ωστόσο, δεν τα εμπόδισε να γεμίσουν ασφυκτικά τις κερκίδες του Κλειστού της Δροσούπολης το απόγευμα της Παρασκευής 23 Δεκεμβρίου, για έναν πολύ απλό λόγο: Μπορεί η αφίσα να μην ήταν αυθεντική, αλλά ήταν ο σκοπός. Που δεν ήταν άλλος από την παρουσίαση της καλλιτεχνικής δραστηριότητας των μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου του Δήμου Φυλής. Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν με θέρμη στην πρόσκληση της Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Φυλής και των Ενώσεων Συλλόγων Γονέων Άνω Λιοσίων και Ζεφυρίου, γιατί οι πρωταγωνιστές του πάρτι ήταν τα ίδια. Οι διοργανωτές είχαν την έμπνευση να παροτρύνουν τους μαθητές των Γυμνασίων, των Λυκείων και του Επαγγελματικού Λυκείου Άνω Λιοσίων, Ζεφυρίου και Φυλής, να διαμορφώσουν οι ίδιοι το πρόγραμμα της χριστουγεννιάτικης γιορτής τους , όπερ και εγένετο. Χορευτικές και θεατρικές ομάδες, χορωδίες, αλλά και ερασιτεχνικά σχολικά συγκροτήματα ανέβηκαν στη σκηνή και αποθεώθηκαν από τους συμμαθητές, αλλά και το Fun κοινό τους. To Κλειστό Γυμναστήριο γέμισε, ασφυκτικά, από νιάτα, αλλά κα απ' όσους αισθάνονται νέοι, όπως οι εκπρόσωποι της Δημοτικής Αρχής, της Περιφέρειας, τα μέλη των Ενώσεων Γονέων, αρκετοί διευθυντές σχολείων, καθηγητές και λίγοι γονείς. Τα παιδιά δεν ενοχλήθηκαν, ούτε δίστασαν να παρουσιάσουν, με ιδιαίτερο κέφι και μεράκι, τις καλλιτεχνικές τους δημιουργίες, προβληματίζοντας αυτούς που μιλάνε για χάσμα γενεών. Στην προκειμένη περίπτωση το μόνο που θύμιζε το χάσμα των γενεών ήταν η νοσταλγική νότα της αφίσας με το βινύλιο. Κατά τ' άλλα, οι διοργανωτές κατόρθωσαν να δώσουν στις καλλιτεχνικές ομάδες των σχολείων, σκηνή και θεατές. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι πέτυχαν να συσφίξουν τη σχέση τους οι τρεις σημαντικοί πόλοι της εκπαιδευτικής διαδικασίας, δηλαδή οι δάσκαλοι, οι μαθητές κι οι γονείς. Κι αυτό δεν είναι λίγο.