Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


 

 ​Παρέμβαση της Δημοτικής Παράταξης “Πολίτες Μπροστά” και του επικεφαλής της Δημήτρης Παπαγιάνναρου


Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση

ΑΗΔΙΑ (κυριολεκτική και μεταφορική)

Είναι πολλοί οι Δήμοι της Αττικής που από την προηγούμενη Δευτέρα (26/10) ενημερώνουν τους πολίτες, για τη δυσλειτουργία του ΧΥΤΑ Φυλής (που αδυνατεί να δεχτεί τα απορριμματοφόρα όπως υπό κανονικές συνθήκες) και τους δίνουν κατευθύνσεις για το πως να διαχειριστούν τα σκουπίδια τους.

Στην Ελευσίνα και στη Μαγούλα έχουμε κυριολεκτικά πνιγεί από τα σκουπίδια, τα πεζοδρόμια είναι απροσπέλαστα, η "μπόχα" ανεπανάληπτη και τα τρωκτικά κάνουν πάρτι! Η Δημοτική Αρχή παρόλο που παρακολουθεί το σύνολο της κοινωνίας -δικαιολογημένα- να βράζει, αποφασίζει να βγάλει σήμερα ανακοίνωση - 9 (ΟΛΟΓΡΑΦΩΣ ΕΝΝΕΑ) ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ - για το πρόβλημα στο ΧΥΤΑ. Ο ορισμός του "κατόπιν εορτής", αν και θα ταίριαζε καλύτερα η παροιμία για "την γραία που εσπάλιξεν την πόρταν".

Προφανώς καμιά συγγνώμη, καμία δικαιολογία και καμιά παραίτηση δεν είναι αρκετές για να καλύψουν το μέγεθος της ντροπής, μετά από όλα αυτά.

Βέβαια, για να είμαστε και λογικοί, μετά από τόσες και τόσες φορές (αμέτρητες πλέον) που έχουμε δει τις γειτονιές μας να πνίγονται από τα σκουπίδια, ακόμα και έγκαιρη ανακοίνωση να βλέπαμε, δεν θα την πιστεύαμε και θα το θεωρούσαμε ως ένα ακόμα ψέμα (σαν τον ψεύτη βοσκό με τους χωρικούς). Αλλά για την αποτελεσματική επικοινωνία θα σας τα πω παρακάτω.

Πάμε τώρα στην ουσία. Απο τις αρχές του 2025 η Δημοτική Ομάδα μας έχει ζητήσει συνολικά 8 φορές (4 το 2025 και 4 το 2026) από το Δημοτικό Συμβούλιο την επικαιροποίηση και αναθεώρηση του Κανονισμού Καθαριότητας του Δήμου μας που έχει ψηφιστεί το μακρινό πλέον 2009 και από τότε δεν έχει αλλαχτεί (!!!). Δηλαδή 17 ολόκληρα χρόνια δεν έχουμε επικαιροποιήσει τις λειτουργίες της καθαριότητας και της ανακύκλωσης στα δεδομένα του σήμερα! Έχει σημασία γιατί σε έναν σύγχρονο κανονισμό, μπορείς να σχεδιάσεις, να προγραμματίσεις και να θέσεις το πλαίσιου ελέγχου μέσα από το οποίο παρακολουθείται η αποτελεσματικότητα. Βασική προϋπόθεση επιτυχίας: να τον ακολουθείς απαρέγκλιτα! Περιττό να πω ότι πλην ελαχίστων, οι περισσότεροι σύμβουλοι δεν έδωσαν σημασία, αφού πολλοί αρκούνται στο "εγώ (θα) τα έκανα καλύτερα".

Με λίγα λόγια, απαιτείται αλλαγή διοικητικού μοντέλου για να δούμε καλύτερες ημέρες. Τα λέμε και τα ξανά λέμε. Χρειάζεται έγκαιρο προγραμματισμό, καλή οργάνωση, δυναμική ηγεσία και σοβαρό έλεγχο. Βασικές αρχές της Διοίκησης. Τι πάω και θυμάμαι, ε; Αφού σημασία έχει να είναι καλό παιδί, να χαμογελάει, να κάνει και κανένα θέλημα και να έχει "μπάρμπα στην Κορώνη".

Και τώρα ξανά στα της επικοινωνίας

Η επικοινωνία στο πλαίσιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να αποτελεί βασικό εργαλείο ενημέρωσης, διαφάνειας και λογοδοσίας. Τόσο στις ευχάριστες στιγμές, όσο και στις δυσάρεστες (γιατί θα υπάρξουν και αυτές). Αυτή θα έπρεπε να είναι η βασική αντίληψη για την επικοινωνία και αυτή είναι και η δική μας αντίληψη. Δεν χρησιμοποιείς την επικοινωνία για να αρέσεις, ούτε για να αλιεύσεις κολακείες, ούτε για να παίξει το ρόλο του κυματοθραύστη. Αλλά για να διευκολύνεις την πραγματική ενημέρωση του πολίτη που οι ρυθμοί ζωής, δεν του επιτρέπουν να ενημερωθεί αλλιώς. Αντί αυτού, όλοι μας σε τοπικό επίπεδο βλέπουμε 2 μεγάλες σχολές:

Η πρώτη της διαρκούς αυτοπροβολής. Αναρτήσεις επί αναρτήσεων, φωτογραφίες από χορούς και πανηγύρια, έργα και χρηματοδοτήσεις άλλων φορέων που παρουσιάζονται ως προσωπικά επιτεύγματα, αλλά και ανακοινώσεις για έργα και παρεμβάσεις που διατυπώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε ο πολίτης να θεωρεί ότι ξεκινούν άμεσα. Και τελικά περνούν μήνες χωρίς να έχει ξεκινήσει τίποτα. Οπότε ας ξανασκεφτούμε τους εύκολους διαδικτυακούς επαίνους πριν τους χαρίσουμε απλόχερα.

Η δεύτερη είναι η σχολή της απόλυτης σιωπής (καλή ώρα). Δεν ενημερώνω, δεν εξηγώ, δεν τοποθετούμαι, δεν αναλαμβάνω την ευθύνη να επικοινωνήσω με τους πολίτες. Γιατί η λογική είναι απλή: όσο δεν τους ενοχλώ, δεν με ενοχλούν.Χαίρετε!

ΥΓ: Εχθές, ως Δημοτική Ομάδα, θεωρήσαμε πολιτικά ορθό και λογικό να απέχουμε από τη συνεδρίαση πεπραγμένων της Δημοτικής Αρχής για το 2025. Δεν μας επιτρέπει άλλωστε η συνείδησή μας, αλλά ούτε η ευθύνη που μας έχουν αναθέσει οι συμπολίτες μας, να ακούσουμε την παρούσα Δημοτική Αρχή να μιλά για πεπραγμένα, όταν δεν μπορεί να κάνει τα απλά.


 
ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η υπόθεση της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών στο όρος Πάστρα των Ερυθρών (Κριεκούκι) είναι περισσότερο σημαντική απ’ όσο δείχνει. Περιορισμένη στα στενά όρια του Δήμου Μάνδρας- Ειδυλλίας φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, μια δικαστική αντιδικία ανάμεσα στο Δήμο και στη Μονή Προφήτη Ηλία. Κι όμως έχει τεράστιες προεκτάσεις για να αποτελεί μια τυπική δικαστική διένεξη.
Πρώτα-πρώτα γιατί εγείρονται υποψίες ότι η ανασύσταση της Ιερά Μονής, που είχε εγκαταλειφθεί επί χρόνια, αποτελεί μέρος της μεθόδευσης για την εγκατάσταση του συστήματος φωτοβολταϊκών στην Πάστρα.
Δεύτερον γιατί είναι σχεδόν απίθανο να προχώρησε η Μονή στην εκμίσθωση της έκτασης στην γερμανικών συμφερόντων εταιρία, χωρίς της άδεια του Μητροπολιτικού Συμβουλίου Μεγάρων και Σαλαμίνος. Αν, όντως, έχει χορηγήσει άδεια το Μητροπολιτικό Συμβούλιο, τότε ο πραγματικός αντίδικος είναι η Μητρόπολη.
Στην περίπτωση αυτή, η Μητρόπολη θα πρέπει να εξηγήσει στο ποίμνιό της γιατί επιμένει σε μια υπόθεση που καταφανέστατα βλάπτει την τοπική οικονομία και θίγει το περιβάλλον. Πολύ περισσότερο όταν ο Δήμος ισχυρίζεται ότι πρόκειται για δημοτική έκταση και μάλιστα εμφανίζει κτηματολογικό διάγραμμα του 1956.
Αλλά πέραν του ιδιοκτησιακού, η Μητρόπολη καλείται να απαντήσει αν ο ρόλος της Εκκλησίας είναι πνευματικός ή επιχειρηματικός. Γιατί ασχολείται με μπίζνες και μάλιστα αμφισβητούμενες; Και γιατί χρειάζεται έσοδα, όταν τους μισθούς των κληρικών τους πληρώνει το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο μάλιστα κλήθηκε, εσχάτως, να απολογηθεί για τις υπέρμετρες αυξήσεις στους Μητροπολίτες;
Όμως, επειδή η Μητρόπολη κωφεύει, για όλα τα παραπάνω πρέπει να τοποθετηθεί, επισήμως, η Εκκλησία της Ελλάδος, δια του αρμοδίου οργάνου της που είναι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος. Με ποιον τρόπο; Με ένα υπόμνημα που μπορεί να υποβληθεί από τους κατοίκους στον Αρχιεπίσκοπο με αίτημα τη σύγκλισή της. Όσο περισσότεροι το υπογράψουν, τόσο το καλύτερο.
Αν αρνηθεί να πάρει θέση στο θέμα, επικαλούμενη εκκρεμοδικία, με το σκεπτικό ότι πρόκειται για μια διαφορά που έχει παραπεμφθεί στα δικαστήρια η Εκκλησία της Ελλάδος θα γίνει, αυτομάτως, αντίδικος.
Τότε, όμως, θα πάρει το ρίσκο να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, μέσα σε ένα ρευστό πολιτικό περιβάλλον και ενώ η Χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Το θέμα των σχέσεων Κράτους-Εκκλησίας παραμένει ανοιχτό και πολλοί είναι εκείνοι που, ευκαιρίας δοθείσης, θα αναρωτηθούν γιατί οι ιερωμένοι πληρώνονται σαν δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά αγνοούν το, εν ευρεία εννοία, δημόσιο συμφέρον;
Να λοιπόν γιατί, πέραν των νομικών ενεργειών, η Εκκλησία θα πρέπει να αισθανθεί κοινωνική και πολιτική πίεση.
Γιατί, φωνή Λαού οργή Θεού, αλλά και γιατί, κακά τα ψέματα, κι ο Άγιος φοβέρα θέλει…

 

ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η λέξη πάστρα έχει αρχαιοελληνικές ρίζες και στην καθομιλουμένη σημαίνει καθαριότητα. Στις Ερυθρές, γνωστές και ως Κριεκούκι, Πάστρα ονομάζεται το βουνό, όπου εσχάτως, η Εκκλησία μεθοδεύει την εγκατάσταση φωτοβολταϊκού πάρκου, παρά την αντίδραση του Δήμου και των κατοίκων. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι αν οι δουλειές της Εκκλησίας στην Πάστρα είναι παστρικές.
Κατά τα φαινόμενα δεν είναι, εξ ου και από το 2022 επικρατεί αναστάτωση, καθώς διαπιστώθηκε ότι η Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία ήρθε σε συμφωνία με ενεργειακό όμιλο, γερμανικών συμφερόντων, για την εκμίσθωση και εγκατάσταση ενός τεράστιου φωτοβολταϊκού, σε έκταση μεγαλύτερη του οικισμού των Ερυθρών.
Οι κάτοικοι και η δημοτική αρχή υποστηρίζουν ότι η έκταση που εκμίσθωσε το μοναστήρι δεν του ανήκει, αλλά αποτελεί δημόσια και κατειλημμένη δημοτική γη. Ο Δήμος έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη κατά της Μονής, κατηγορώντας την ότι «αντιποιείται τη νομή και την κυριότητα» του Δήμου. Αγροτικοί σύλλογοι τονίζουν ότι το έργο αυτό θα καταστρέψει χιλιάδες στρέμματα δασικής και βοσκήσιμης γης. Φοβούνται τον άμεσο κίνδυνο ερημοποίησης της περιοχής, τον αποκλεισμό των τοπικών κτηνοτρόφων και την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος του βουνού. Περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν, εξ άλλου, ότι το έργο θα καταστρέψει την Πάστρα που αποτελεί το φυσικό διάδρομο της άγριας πανίδας από τον Κιθαιρώνα προς την Πάρνηθα.
Η υπόθεση έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης, με το Δήμο να κινείται, δικαστικά, σε τρία μέτωπα:
-Πρώτον να ανατρέψει την εγγραφή της έκτασης στο Κτηματολόγιο, στο όνομα της Μονής, προσκομίζοντας τίτλους που αποδεικνύουν τη νομή και κυριότητα του Δήμου.
-Δεύτερον να απαγορευτεί οποιαδήποτε φυσική πρόσβαση, τοπογράφηση ή έναρξη χωματουργικών εργασιών από την εταιρεία στις επίδικες πλαγιές του βουνού με την έκδοση προσωρινών διαταγών και ασφαλιστικών μέτρων.
-Τρίτον να ακυρωθούν με προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι άδειες παραγωγού ενέργειας που έχουν εκδοθεί από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ).
Παρά την προσφυγή στη Δικαιοσύνη, η τοπική κοινωνία παραμένει σε αναβρασμό, οργανώνοντας λαϊκές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις για να μπλοκάρει το έργο, με πιο πρόσφατη αυτή της περασμένης Παρασκευής 30 Οκτωβρίου 2026, στη διάρκεια της οποίας ο Δήμος και η τοπική κοινωνία επαναβεβαίωσαν τη βούλησή τους να αγωνιστούν για τη ματαίωση του σχεδίου.
Πάντως, ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί η στάση της Εκκλησίας, η οποία όχι μόνο διεκδικεί την έκταση, μέσω της επανασύστασης της Ιεράς Μονής, το 2014, αλλά επιμένει στην υλοποίηση ενός επιχειρηματικού σχεδίου που δεν έχει σχέση με τον πνευματικό της ρόλο. Και δεν υπολογίζει τις συνέπειες της σύγκρουσης με την τοπική κοινωνία και κυρίως τη διατήρηση ενός ανοιχτού μετώπου εναντίον της το οποίο μπορεί να επεκταθεί σε πανελλαδικό επίπεδο και να φέρει στην επιφάνεια, εν όψει και των επικείμενων εκλογών, το ακανθώδες θέμα των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας.


 




 

 ΣΦΟΔΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΔΗΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΚΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΓΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΛΙΜΕΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ




 


 
Η Κατερίνα μας στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Πάλης

Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι διαθέτουμε, στο Δήμο Φυλής, πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο διακρίνεται, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.
Αυτή τη φορά ήταν η σειρά της Κατερίνας Κατηφόρη να το αποδείξει, καθώς η αθλήτρια του ΔΑΣ Ζεφυρίου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην πάλη, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα κάτω των 17 ετών, που διεξήχθη από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου 2026 στην πόλη Κοπρίβνιτσα της Κροατίας.
Η Κατερίνα ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, στην κατηγορία των 43 κιλών, ολοκληρώνοντας την εκπληκτική της εμφάνιση με τρεις νικηφόρους αγώνες.


Όπως ήταν φυσικό, η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου χαροποίησε τον πατέρα της Διονύση, παλιό αθλητή και προπονητή της πάλης και Πρόεδρο της Τοπικής Ενότητας Ζεφυρίου, αλλά και τους ανθρώπους του ΔΑΣ, οι οποίοι τη στηρίζουν ολόψυχα.
Όμως αυτός που ξεπέρασε κάθε όριο ενθουσιασμού ήταν ο παππούς της Βασίλης Κατηφόρης, ο οποίος, σε μια συγκινητική ανάρτησή του στο facebook θυμήθηκε ότι αντίστοιχη χαρά του είχε δώσει και ο γιος του Διονύσης όταν αναδείχθηκε βαλκανιονίκης.


Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι η ελληνική εθνική ομάδα κάτω των 17 ετών, πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα της Κροατίας κατακτώντας συνολικά 7 μετάλλια.

 

Έχουμε, κατ’ επανάληψη, υποστηρίξει και αυτό είναι αλήθεια, ότι διαθέτουμε πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό που διακρίνεται και έξω από τα σύνορα της πατρίδας μας.
Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του συνδημότη μας Αλέξανδρου Γιούσκο να το επιβεβαιώσει.
Πρόκειται για ένα ελληνόπουλο που αρίστευσε στη Βαυαρία της Γερμανίας καθώς ήταν ένας από τους πέντε πρώτους που εισήχθησαν στο Πανεπιστήμιο.
Στην τιμητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε προς τιμήν των επιτυχόντων, ο Λυκειάρχης ζήτησε από τον καθένα τους να επιλέξει τη μουσική υπόκρουση της βράβευσής του. Όπως αναμενόταν, ο Αλέξανδρος επέλεξε την πασίγνωστη στο εξωτερικό μουσική από το Ζορμπά, δείγμα της αγάπης του για την πατρίδα μας.
Αφήσαμε για το τέλος κάτι εξ ίσου σημαντικό. Ο Αλέξανδρος είναι εγγονός της πρώην Δημάρχου Ζεφυρίου Φωτεινής Γιαννοπούλου, παιδί της κόρης της, η οποία ζει μόνιμα στη Γερμανία για πάνω από μια εικοσαετία. Ακούγεται, μάλιστα, στο σχετικό βίντεο να επικροτεί την μουσική επιλογή του γιου της.
Όσο για τη Φωτεινή δε χρειάζεται να πούμε κάτι. Καταλάβαμε όλοι ότι πλέει, δικαιολογημένα, σε πελάγη ευτυχίας!
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί μαγικές στιγμές που διαφωμίζουν τη Χώρα μας και τους ανθρώπους της στο εξωτερικό!


 

 




Βαθιά θλίψη επικρατεί στην Ελευσίνα για την απώλεια του Απόστολου Αθανασίου, ο οποίος απεβίωσε την περασμένη Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026, μετά από βραχυχρόνια νοσηλεία.
Το θλιβερό γεγονός γνωστοποιήθηκε με ένα συγκινητικό μήνυμα των παιδιών του στο διαδίκτυο, τα οποία τον αποχαιρέτησαν με τη φράση «καλό ταξίδι καλλιτέχνη». Με τη λέξη αυτή τον προσφωνούσαν, με τρυφερότητα οι συγγενείς και οι φίλοι του, γιατί την χρησιμοποιούσε, χιουμοριστικά και ο ίδιος.
Ο Απόστολος Αθανασίου υπήρξε εμβληματική φιγούρα της Ελευσίνας, για την αγωνιστικότητα και το ήθος του. Πάλεψε, σε όλη του τη ζωή, για τις ιδέες της Αριστεράς αλλά και για την επίλυση των τοπικών προβλημάτων. Παρά τη μαχητικότητα με την οποία υπερασπιζόταν τις απόψεις του είχε επιστήθιους φίλους από όλο το πολιτικό φάσμα. Συμμετείχε, ενεργά, στην προσπάθεια της προοδευτικής και οικολογικής δημοτικής κίνησης του αείμνηστου Δημάρχου Ελευσίνας Γιώργου Αμπατζόγλου και πάντα δήλωνε περήφανος γι’ αυτήν.
Στην ιδιωτική του ζωή υπήρξε υποδειγματικός σύζυγος, πατέρας και παππούς. Εργάστηκε σκληρά και έντιμα για να στηρίξει την οικογένειά του και απολάμβανε την αγάπη με την οποία τον περιέβαλε.
Οι εκατοντάδες συγγενείς και φίλοι του αποχαιρέτησαν τον Απόστολο Αθανασίου το μεσημέρι της Δευτέρας 28-09-2026, στη διάρκεια πολιτικής κηδείας που τελέστηκε στο Κοιμητήριο Ελευσίνας. Στην προσωπικότητα και στην προσφορά του αναφέρθηκαν ο πρώην Αντιδήμαρχος της διοίκησης Αμπατζόγλου Δημήτρης Παπαδόπουλος και ο Γενικός Γραμματέας του Δήμου Φυλής Αργύρης Αργυρόπουλος, αμφότεροι φίλοι του Απόστολου και της οικογένειάς του. Εν συνεχεία η σορός του, αποτεφρώθηκε, σε στενό οικογενειακό κύκλο στη Ριτσώνα, σύμφωνα με την επιθυμία του εκλιπόντος, ο οποίος είχε ζητήσει από τη σύζυγο και τα παιδιά του να μην μαυροφορεθούν κατά τον τελευταίο ασπασμό.
Μάλιστα, σε μια ένδειξη τρυφερότητας και αγάπης, είχε ζητήσει από τη σύζυγό του να φορέσει στην τελετή μια κόκκινη μπλούζα που της είχε δωρίσει ο ίδιος. Η σύζυγός του δεν είχε την ψυχική αντοχή να το κάνει, όμως μετέφερε μαζί της, σαν φυλακτό, το δώρο του Απόστολου που σίγουρα θα αποτελέσει οικογενειακό κειμήλιο.
Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Απόστολος και σαν τέτοιος θα μείνει στη μνήμη της οικογένειας και των συμπολιτών του.


 


Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΕΠΗΡΕΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΘΕΜΑ


Της Μπαρμπιλένας Τριανταφύλλου

Το έχετε παρατηρήσει; Υπάρχει κάτι παράξενο στον δημόσιο διάλογο για τους Ρομά στην Ελλάδα: Συχνά διεξάγεται από ανθρώπους που δεν έχουν σχεδόν καμία καθημερινή επαφή μαζί τους. Είναι πολλές φορές οι ίδιοι άνθρωποι που, όταν τους λες ότι μένεις στα Άνω Λιόσια ή στο Μενίδι, αντιδρούν σαν να τους περιγράφεις μια περιοχή εκτός κανονικότητας. Που σε ρωτάνε αν κυκλοφορείς με κράνος και τα λοιπά και τα λοιπά. Κι όμως, όταν οι κάτοικοι των Λιοσίων και άλλων «ζόρικων» περιοχών μιλάμε για όσα βιώνουμε, η συζήτηση πολύ εύκολα κλείνει με τη λέξη «ρατσισμός».
Πρόσφατα δημοσιεύτηκε η καταγγελία οικογένειας 12χρονης στον Πύργο, σύμφωνα με την οποία τέσσερις γυναίκες Ρομά φέρονται να έστησαν ενέδρα στην ανήλικη και να την απείλησαν με τη ζωή της. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς συνέβη και, όπως σε κάθε τέτοια υπόθεση, αυτό είναι δουλειά της Δικαιοσύνης να το εξακριβώσει.
Αυτό που γνωρίζω, όμως, είναι πόσο διαφορετικά προσλαμβάνει τέτοιες ειδήσεις κάποιος που συνυπάρχει με πληθυσμούς Ρομά. Μένω ανάμεσα στα Άνω Λιόσια και τις Αχαρνές. Κοντά στο σπίτι μου υπάρχουν εδώ και χρόνια μεγάλες κοινότητες Ρομά. Οι εμπειρίες που έχω αποκτήσει εγώ, οι γείτονές μου και πολλοί άνθρωποι με τους οποίους μεγάλωσα δεν προέρχονται από δελτία ειδήσεων αλλά από την καθημερινή συνύπαρξη. Και αυτή η συνύπαρξη δεν είναι εύκολη. Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα δυσκολευόμαστε να κρατήσουμε δύο σκέψεις στο μυαλό μας ταυτόχρονα. Η πρώτη είναι ότι ναι μεν οι Ρομά αποτελούν έναν πληθυσμό που ιστορικά έχει αντιμετωπίσει σοβαρές διακρίσεις, φτώχεια, προβλήματα πρόσβασης στην εκπαίδευση.
Η δεύτερη είναι ότι οι κάτοικοι περιοχών όπου το κράτος έχει αφήσει επί δεκαετίες να συσσωρεύονται παραβατικότητα, πολεοδομική αυθαιρεσία, ακραία ηχορύπανση, προβλήματα καθαριότητας και ασφάλειας έχουν επίσης δικαίωμα να μιλούν γι’ αυτά χωρίς να αντιμετωπίζονται αυτομάτως ως ρατσιστές. Γιατί πρέπει σώνει και ντε αυτά τα δύο να αλληλοαναιρούνται;
Όποιος χρησιμοποιεί καθημερινά τον Προαστιακό ή άλλες συγκοινωνίες της Δυτικής Αττικής γνωρίζει ότι υπάρχουν προβλήματα τα οποία δεν είναι θεωρητικά. Όποιος έχει εργαστεί σε κατάστημα λιανικής σε ορισμένες από αυτές τις περιοχές γνωρίζει επίσης ότι το ζήτημα των κλοπών μπορεί να αποτελεί πραγματικό και επαναλαμβανόμενο πρόβλημα. Όποιος έχει ζήσει δίπλα σε χώρο όπου διοργανώνονται γλέντια με μουσική μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες γνωρίζει τι σημαίνει να μην μπορεί να κοιμηθεί ένα βράδυ καθημερινής. Όποιος φοβάται να σταματήσει σε συγκεκριμένα σημεία αργά το βράδυ ή έχει υπάρξει θύμα ληστείας δεν παύει να έχει αυτή την εμπειρία επειδή ο δράστης μπορεί να προέρχεται από μια κοινωνικά ευάλωτη ομάδα.
Οκέι η φάση με την κοινωνική ευαλωτότητα, αλλά δεν αποτελεί ούτε συλλογική αθώωση ούτε εξαίρεση από τους κανόνες. Η φτώχεια ερμηνεύει κοινωνικά φαινόμενα αλλά δεν τα νομιμοποιεί. Ο αποκλεισμός μπορεί να βοηθήσει να καταλάβουμε γιατί εμφανίζεται μεγαλύτερη παραβατικότητα σε συγκεκριμένα κοινωνικά περιβάλλοντα. Δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος που υφίσταται μια κλοπή, μια επίθεση, συνεχή ηχορύπανση ή καταστροφή της δημόσιας περιουσίας είναι υποχρεωμένος να το αντιμετωπίσει όλο αυτό ως κοινωνιολογικό πείραμα.
Disclaimer: Το ότι ένας δράστης είναι Ρομά δεν σημαίνει ότι η πράξη του χαρακτηρίζει τους Ρομά συνολικά. Ούτε θα είχε νόημα να φορτώσουμε σε έναν μαθητή, έναν εργαζόμενο ή μια οικογένεια Ρομά εγκλήματα ανθρώπων με τους οποίους το μόνο κοινό τους στοιχείο είναι η εθνοτική τους ταυτότητα.
Από την άλλη, όμως, το ίδιο προβληματικό είναι να αρνούμαστε να συζητήσουμε κοινωνικά προβλήματα επειδή οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε αυτά ανήκουν σε μια μειονότητα. Αν σε μια περιοχή υπάρχουν συστηματικά προβλήματα παραβατικότητας, εγκατάλειψης του δημόσιου χώρου, σχολικής διαρροής, παράνομης οικονομικής δραστηριότητας ή συγκρούσεων με κατοίκους, αυτά πρέπει να μελετηθούν και να αντιμετωπιστούν. Όχι να κρυφτούν για να μη χαλάσει το τάχα ανθρωπιστικό αφήγημά μας.
Κι ενώ το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης ανήκει στο κράτος, ποιος είναι τελικά «ευάλωτος»;
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για τους πληθυσμούς Ρομά στην Ελλάδα, σημαντικές κοινότητες βρίσκονται μεταξύ άλλων σε περιοχές της Δυτικής Αττικής, όπως οι Αχαρνές, το Ζεφύρι και ο Ασπρόπυργος. Είναι εύκολο, επομένως, από μια περιοχή όπου το ζήτημα είναι σχεδόν αόρατο, να μιλά κανείς αποκλειστικά με τη γλώσσα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν λειτουργούν μονόδρομα.
Δικαίωμα είναι να μη σε απορρίπτουν από μια δουλειά επειδή είσαι Ρομά. Δικαίωμα είναι όμως και να μπορείς να κοιμηθείς στο σπίτι σου και να χρησιμοποιείς μια δημόσια συγκοινωνία με αξιοπρέπεια και ασφάλεια.
Δικαίωμα είναι ένα παιδί Ρομά να πηγαίνει σε σχολείο που δεν το περιθωριοποιεί. Δικαίωμα είναι και ένα άλλο παιδί να πηγαίνει στο ίδιο σχολείο χωρίς να φοβάται ότι θα πέσει θύμα βίας. Αυτό ακριβώς σημαίνει κράτος δικαίου: Οι ίδιοι κανόνες, η ίδια προστασία και οι ίδιες υποχρεώσεις για όλους.
Είναι ελιτίστικο ο όρος «ευάλωτη κοινωνική ομάδα» να χρησιμοποιείται για να τελειώνει εκεί κάθε συζήτηση. Οι Ρομά μπορούν ταυτόχρονα να είναι ευάλωτοι απέναντι στις διακρίσεις και οι κάτοικοι περιοχών με προβλήματα παραβατικότητας να είναι επίσης ευάλωτοι απέναντι στην ανασφάλεια και την κρατική αδράνεια. Η αναγνώριση του ενός δεν απαιτεί την άρνηση του άλλου.

Η Μπαρμπιλένα Τριανταφύλλου είναι δημοσιογράφος-μέλος της ΕΣΗΕΑ και απόφοιτη του Τμήματος Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών


 


Πηγή! https://www.youweekly.gr/

Γιώργος Κακογιάννης

Είσαι πηγαίο ταλέντο, μας έσωσες…»: Το άγνωστο παρασκήνιο από παράσταση της Βουγιουκλάκη – Σε ποια ηθοποιό έβγαλε το καπέλο

Υπάρχουν ιστορίες στο ελληνικό θέατρο που, όσο περνούν τα χρόνια, μοιάζουν σχεδόν απίστευτες. Ιστορίες που δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα φώτα, τα χειροκροτήματα και τη λάμψη μιας μεγάλης σταρ, αλλά με εκείνες τις στιγμές πίσω από την αυλαία όπου όλα κρέμονται από μια κλωστή.

Η αντικατάσταση της Κατιάνας Μπαλανίκα από τη Βίνα Ασίκη και η καθοριστική παρέμβαση του Δαλιανίδη

Στη μέση της σεζόν, χρειάστηκε να αποχωρήσει εκτάκτως η Κατιάνα Μπαλανίκα, με την παράσταση πλέον να βρίσκεται στον «αέρα». Η Αλίκη Βουγιουκλάκη βρέθηκε σε άμεση ανάγκη για αντικατάσταση και ο ρόλος της Νόρμα δεν ήταν από εκείνους που μπορούσαν να καλυφθούν πρόχειρα. Ήταν δύσκολος και υψηλών απαιτήσεων, με πρόζα, τραγούδι, χορό και συνεχή σκηνική παρουσία. 

Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης έδωσε τη λύση. «Μην ψάχνεις αλλού, μόνο μια κοπέλα μπορεί να σηκώσει αυτό το βάρος τώρα, η Βίνα Ασίκη», είχε πει τότε, σύμφωνα με διηγήσεις της εποχής, στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. Το όνομα της νεαρής ηθοποιού τότε είχε αρχίσει να γίνεται γνωστό, γιατί συνεργαζόταν με τον Γιάννη Δαλιανίδη στη σειρά «Καθημερινά». Εκείνος έβλεπε πως, εκτός από ταλέντο, διέθετε κάτι που δεν μαθαίνεται: σκηνική παρουσία, πειθαρχία και την ικανότητα να ανταποκρίνεται σε απαιτητικούς ρυθμούς. 

Το πρόβλημα ωστόσο ήταν ο χρόνος ο οποίος ήταν πολύ περιορισμένος. Οι υπόλοιποι συντελεστές είχαν δουλέψει την παράσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα και η Βίνα Ασίκη δεν είχε αυτή την πολυτέλεια. Έπρεπε να μάθει τον ρόλο σε χρόνο που για τα δεδομένα ενός τόσο απαιτητικού μιούζικαλ έμοιαζε εξωπραγματικά μικρός, όμως κατάφερε σε μόλις τρεις με τέσσερις πρόβες να σταθεί δίπλα σε έναν τόσο «δουλεμένο» θίασο και το αποτέλεσμα ήταν αξιοθαύμαστο...

Διαβάστε όλο το άρθρο στον παρακάτω σύνδεσμο 




 


Η Λαϊκή Συσπείρωση Φυλής αποχαιρετά τον Στέργιο Πανάγο που διετέλεσε Δήμαρχος Άνω Λιοσίων την περίοδο 1982 έως 1990, με την Παλλιοσιώτικη Λαϊκή Ενότητα (ΠΛΕ). Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια για την απώλεια στην οικογένεια και τους οικείους του