ΔΑΣΑΛ: Η γυναικεία ομάδα μπάσκετ που έχει προσφέρει πολλά στα Άνω Λιόσια

ΑΡΓ.  ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

TOY AΡΓΥΡΗ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
Το τμήμα γυναικών του ΔΑΣΑΛ έχει προσφέρει πολλά στην πόλη των Άνω Λιοσίων.  Ήταν το πρώτο τμήμα οργανωμένης άθλησης για κορίτσια, σε μια περιοχή που ο αθλητισμός των γυναικών ήταν, ακόμα, ταμπού. Στην πορεία το επίπεδο της δουλειάς έγινε τέτοιο, που απέφερε πολλά πρωταθλήματα στα τμήματα υποδομής. Βασισμένη σε αυτό το υλικό, η ομάδα του 2ου Λυκείου κατέκτησε πολλά πρωταθλήματα και έδωσε bonus εισαγωγής στα Πανεπιστήμια σε μεγάλο αριθμό κοριτσιών. Πολλά από αυτά έπαιξαν στην ομάδα γυναικών, η οποία σταδιακά ανέβηκε στην Α1, κατακτώντας και σ’ αυτή την κατηγορία, πρωταθλήματα. Δικαιολογημένα αποτελεί τη βιτρίνα του τμήματος, αλλά και των Άνω Λιοσίων. Με αυτά τα επιτεύγματα, θα περίμενε κανείς ότι η πόλη, με εκφραστή το Δήμο Φυλής, θα έβαζε τα δυνατά της για να την  κρατήσει όρθια. Οικονομικά, γιατί αγωνιστικά, τουλάχιστον για φέτος, το έχει καταφέρει. Κι όμως, όχι μόνο δεν κάνει τίποτα, αλλά ακούγονται και ψόγοι, επειδή οι αθλήτριες παίρνουν κάποια οδοιπορικά και διατηρεί στις τάξεις της μια πολύ καλή, για τα λεφτά που παίρνει, αμερικάνα παίκτρια. Δεν έχουν δίκιο οι επικριτές αυτής της σπουδαίας ομάδας. Τα όποια έξοδα τα δικαιολογεί η κοινωνική της αποστολή και κυρίως η προσπάθεια που κάνει για να κατευθύνει τα κορίτσια στον αθλητισμό. Χωρίς βιτρίνα δεν υπάρχει αθλητισμός κι αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι όσοι εκφράζουν γνώμη γι αυτόν. Η αμερικάνα, που παίζει κοντά στο καλάθι χρειάζεται για να δώσει και στις άλλες παίκτριες, που αποτελούν κορίτσια της περιοχής μας, τη δυνατότητα να αγωνίζονται σε υψηλό επίπεδο. Κι έχει με το παραπάνω βγάλει τα λεφτά …που δεν έχει πάρει. Ας σταματήσουμε λοιπόν την μεμψιμοιρία και την αυτοκαταστροφική νοοτροπία. Δεν θα καταστραφεί ο Δήμος αν δώσει χείρα βοηθείας. Ούτε, αν δεν υπήρχε η γυναικεία ομάδα, θα είχε λύσει το οικονομικό του πρόβλημα. Ιδίως επειδή επιχορηγούσε κι επιχορηγεί …καφενεία χωρίς την παραμικρή τύψη…