ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ
 |
| O Σωτήρης Μασούρης εκφωνεί τον επικήδειο του Σπύρου Στάμου, υπό το βλέμμα του Μητροπολίτη Αθηναγόρα και του ιερέως Δημήτρη Παναγακόπουλου |
Αγαπητέ μας Σπύρο,
Είμαστε εδώ, γιατί θέλουμε να σου μιλήσουμε. Θέλουμε να σε χαιρετήσουμε. Δε θα σου πω πολλά λόγια, γιατί η ζωή και η πράξεις σου μιλούν από μόνες τους. Έγραψες ιστορία. Τη δική σου και την ιστορία του τόπου σου. Σπύρο, ξέρω την αγάπη που είχες για τη γυναίκα σου, για τα αδέλφια σου, τον τόπο μας, τους συγχωριανούς μας. Με τη γνώση και το ήθος που διέθετες, υπηρέτησες πιστά τις αξίες που διδάχθηκες από τους τίμιους και απλούς γονείς σου. Αυτές υπηρέτησες και όταν ανέλαβες να διευθύνεις ως πρώτος Πρόεδρος την ομάδα του Θρασύβουλου, την ομάδα του τόπου μας. Πιστεύω ότι θα τιμήσω τη μνήμη σου περισσότερο, αν ακολουθήσω το παράδειγμά σου από τη θέση που βρίσκομαι σήμερα. Δεν συνήθιζες να κάνεις αναφορές στο έργο σου. Ταπεινά κι αθόρυβα προσέφερες από όποια θέση κι αν βρέθηκες – γιατί πολλοί σε χρειάστηκαν- χωρίς να περιμένεις επαίνους κι αμοιβές. Όσοι σε γνώρισαν από κοντά είναι τυχεροί. Μέσα σ’ αυτούς είμαι κι εγώ. Πέρα από τη συγγένεια που μας συνδέει – κι είμαι περήφανος γι’ αυτό - είχα τις συμβουλές σου στήριγμα στον δύσκολο αγώνα μου. Σήμερα, είμαι στη δύσκολη θέση να σου απευθύνω το τελευταίο αντίο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Αττικής γης που θα σε σκεπάσει και η μνήμη σου αιώνια!
Είμαστε εδώ, γιατί θέλουμε να σου μιλήσουμε. Θέλουμε να σε χαιρετήσουμε. Δε θα σου πω πολλά λόγια, γιατί η ζωή και η πράξεις σου μιλούν από μόνες τους. Έγραψες ιστορία. Τη δική σου και την ιστορία του τόπου σου. Σπύρο, ξέρω την αγάπη που είχες για τη γυναίκα σου, για τα αδέλφια σου, τον τόπο μας, τους συγχωριανούς μας. Με τη γνώση και το ήθος που διέθετες, υπηρέτησες πιστά τις αξίες που διδάχθηκες από τους τίμιους και απλούς γονείς σου. Αυτές υπηρέτησες και όταν ανέλαβες να διευθύνεις ως πρώτος Πρόεδρος την ομάδα του Θρασύβουλου, την ομάδα του τόπου μας. Πιστεύω ότι θα τιμήσω τη μνήμη σου περισσότερο, αν ακολουθήσω το παράδειγμά σου από τη θέση που βρίσκομαι σήμερα. Δεν συνήθιζες να κάνεις αναφορές στο έργο σου. Ταπεινά κι αθόρυβα προσέφερες από όποια θέση κι αν βρέθηκες – γιατί πολλοί σε χρειάστηκαν- χωρίς να περιμένεις επαίνους κι αμοιβές. Όσοι σε γνώρισαν από κοντά είναι τυχεροί. Μέσα σ’ αυτούς είμαι κι εγώ. Πέρα από τη συγγένεια που μας συνδέει – κι είμαι περήφανος γι’ αυτό - είχα τις συμβουλές σου στήριγμα στον δύσκολο αγώνα μου. Σήμερα, είμαι στη δύσκολη θέση να σου απευθύνω το τελευταίο αντίο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Αττικής γης που θα σε σκεπάσει και η μνήμη σου αιώνια!
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου