Σατίρισαν τα Λιόσια και σκόρπισαν άφθονο γέλιο

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ «ΣΥΝ- ΧΟΡΩ» 

Στιγμιότυπα από την ξεχωριστή θεατρική παράσταση της ομάδας Καλλιτεχνικής Έκφρασης «ΣΥΝ- Χορώ» των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης

 Τι γίνεται όταν μια Αρβανιτοπούλα ερωτευτεί με ένα Κρητικόπουλο; Στην εποχή μας,  ουδέν πρόβλημα. Λίγες δεκαετίες πριν όμως, τα πράγματα δεν ήταν έτσι! Ούτε στα Άνω Λιοσία, στις Αχαρνές και στη Φυλή. Οι Αρβανίτες δεν ήθελαν να δίνουν τα παιδιά τους σε «ξένους» και κυρίως απαγορευόταν να παντρευτούν από έρωτα. Το πρέπον, ήταν ο γάμος να προκύψει από ένα καλό προξενιό. Σε όλες τις εποχές όμως, αυτός που πάντα υπερισχύει  έστω και υπό  αντίξοες συνθήκες , είναι  ο έρωτας!

Όλα αυτά και άλλα πολλά σημαντικά μηνύματα, γεμάτα ανθρωπιά κι αγάπη έστειλαν τα παιδιά της ομάδας Καλλιτεχνικής Έκφρασης «ΣΥΝ- Χορώ»  των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ανεβάζοντας τη σατυρική κωμωδία εποχής «Στις χαρές της Τσατσα – Φούλιας και του Καπετάν Μανούσου. Η παράσταση ανέβηκε την Πέμπτη το βράδυ 13 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο του εορτασμού της Υψώσεως του Τίμιου Σταυρού και της τοπικής πανηγύρεως, που παραδοσιακά βιώνει η πόλη των Άνω Λιοσίων, χρόνια τώρα. Με απέριττα και  υπέροχα σκηνικά, μιας άλλη εποχής και τον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης να δεσπόζει στο βάθος, το ευρύ κοινό απόλαυσε ένα νοσταλγικό ταξίδι στα Άνω Λιόσια του πρόσφατος παρελθόντος. Με τα μικρά κυρίως παιδιά της καλλιτεχνικής ομάδας «ΣΥΝ- Χορώ»  σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, ο κόσμος γέλασε με την καρδιά του ακούγοντας τις… «δηλητηργιάρες» τουτέστιν κουτσομπόλες,  να σχολιάζουν με αρβανίτικα γλωσσικά ιδιώματα του τύπου,  «Τα μαθες μόι μανάρα;». Και κάπως έτσι, η αυστηρή μάνα της δύστυχης ερωτευμένης Αρβανιτοπούλας, να μαθαίνει πως η κόρη της τα έχει μπλέξει με έναν Κρητικό, δηλαδή, «Ξένο!».  Κι αν δεν ήταν η καλή θεία της Λενιώς,  (γιατί πάντα στον κόσμο υπάρχει μια καλή θεία) αλλά και ο παππάς, (θείος του παλικαριού), ώστε να βοηθήσουν τα παιδιά να μίνει κρυφή  η αγάπη τους και να φανεί σαν προξενιό, δεν θα είχαν, καμία τύχη. Με τη μάνα της νύφης να δίνει ρέστα την ώρα που ο γαμπρός ζητά τη νύφη κι ακούει από τα συμπεθεριά τις λέξεις «κοπέλι» δηλαδή νέος  Κρητικός - λεβέντης  και «κουράδι»  (που πάει να πει κοπάδι ζώων  στα κρητικά) με αποτέλεσμα να δημιουργούνται απίστευτες παρεξηγήσεις, αλλά και τις κρητικές μαντινάδες και τα αρβανίτικα ακούσματα να ενώνουν μέσα από το χορό και το τραγούδι  δυο διαφορετικούς τόπους, η παράσταση ήταν εκπληκτική. Ιδιαίτερα συγκινητικές κι ανθρώπινες, μέσα στο πολύ γέλιο, υπήρξαν και οι πάντα επίκαιρες συμβουλές των γονιών, προς τα μελλόνυμφα παιδιά τους. Της μάνας προς την κόρη, του πατέρα προς το γιό… Διαχρονικά και τα πειράγματα μεταξύ γαμπρού και φίλων αλλά και τα συνωμοτικά μυστικά της νύφης και των φιλενάδων της. Πολύ σωστά το καταλάβατε. Η παράσταση, όπως κάθε ελληνική κωμωδία που… σέβεται το κοινό της,  είχε happy end με τι άλλο; Έναν γάμο α λά Ελληνικά, με τρικούβερτο γλέντι! Πέρα όμως από το αστείρευτο χιούμορ, όπως εύστοχα παρατήρησε κατά τον χαιρετισμό του απευθύνοντας τα θερμά του συγχαρητήρια στα παιδιά ο Μητροπολίτης Ιλίου Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ.κ. Αθηναγόρας,  μέσα από την παράσταση επετεύχθη και κάτι ακόμα σημαντικό. Με αριστοτεχνικό τρόπο, παρουσιάστηκε η άρρηκτη σχέση του Ελληνισμού με την Ορθοδοξία. Ένα «μεγάλο μπράβο» σε όλους τους. Στον πατέρα  Αναστάση Μπαστούνη και στα παιδιά της   ομάδας Καλλιτεχνικής Έκφρασης «ΣΥΝ- Χορώ», απλά, γιατί το αξίζουν…