Πανηγυρικά ανακάλεσε την τιμωρία της Μονής Κλειστών ο Δεσπότης


 
Με τρία Άγια Ποτήρια, από τα οποία ισάριθμοι ιερείς μετέδωσαν τα Άχραντα Μυστήρια σε πλήθος των πιστών, ανακάλεσε, ο Μητροπολίτης Ιλίου κ.κ. Αθηναγόρας, το Επιτίμιο της Ακοινωνησίας, που είχε επιβάλει στη Μονή Κλειστών.
Ο Μητροπολίτης χοροστάτησε, το πρωί του Δεκαπενταύγουστου, στην Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στη Μονή, συμβάλλοντας, προσωπικά, στο πανηγυρικό κλίμα για τον τερματισμό μιας απαγόρευσης που είχε αφήσει τη Μονή χωρίς Ιερά Μυστήρια, από τον Απρίλιο του 2024.
Στο σύντομο, αλλά μεστό νοημάτων, κήρυγμά του ο Αθηναγόρας ξεκαθάρισε πολλά ζητήματα. Παρά το πατρικό ύφος της ομιλίας του, ο Ιεράρχης τόνισε ότι ο ίδιος, ως Επίσκοπος, αποτελεί την κεφαλή της Εκκλησίας, εντός των ορίων της Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου. Επεσήμανε ότι στην Εκκλησία ουδείς είναι αυτόνομος, κάνοντας λόγο για σαφή ιεραρχία στο πλαίσιο της οποίας είναι αυτονόητη η αρετή της υπακοής. Και για να γίνει απολύτως σαφής τόνισε ότι ο ίδιος υπακούει στην Ιερά Σύνοδο και στον Αρχιεπίσκοπο κι εκείνοι στον Πατριάρχη.
Εξήγησε, όμως, ότι η Εκκλησία δεν λειτουργεί τιμωρητικά και ότι αναγκάστηκε να επιβάλει το Επιτίμιο στις μοναχές για να κατανοήσουν τη σημασία της υπακοής, η οποία, όπως είπε, αποτελεί το συνεκτικό ιστό στο σώμα της Εκκλησίας. Πρόσθεσε ότι, από τη στιγμή που οι μοναστική κοινότητα μετανόησε, προσήλθε ο ίδιος για να άρει την Ακοινωνησία. «Είναι πολύ σημαντικό που είμαστε σήμερα όλοι εδώ για να γιορτάσουμε τη Χάρη της Παναγίας», ανέφερε, κλείνοντας τη ομιλία του και διάβασε, ο ίδιος , την ευχή για την άρση του Επιτιμίου.
Ο Ιεράρχης, σκόπιμα, δεν έκανε καμία αναφορά στο έθιμο της λιτάνευσης της Εφεστίου Εικόνας της Μονής Κλειστών. Κι αυτό γιατί θεωρεί δεδομένο ότι η μετάνοια των μοναχών περιλαμβάνει τη συμμόρφωσή τους στις Αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου για το θέμα αυτό. Άλλωστε, η άρνησή τους να συμμορφωθούν στις εν λόγω Αποφάσεις είχε προκαλέσει την επιβολή του Επιτιμίου.
Αξίζει, για την ιστορία, να αναφερθεί ότι η μοναστική κοινότητα είχε αρνηθεί να εφαρμόσει τις Αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου για το έθιμο της λιτάνευσης, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί, δήθεν, αυτοδιοίκητου των Ιερών Μονών. Γι’ αυτό και ο Ιεράρχης επέμεινε, στην ομιλία του, στο θέμα της ιεραρχίας και της υπακοής.
Σε κάθε περίπτωση όλα τα παραπάνω αποτελούν το ιστορικό μέρος μιας διένεξης η οποία δεν έπρεπε να έχει υπάρξει. Και η οποία, πάντως, έπληξε το κύρος της Εκκλησίας και έβαλε τον κόσμο απέναντι σε μια Μονή που αποτελεί, επί αιώνες, πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο αναφοράς για την ευρύτερη περιοχή.
Το βέβαιο είναι ότι η μετάνοια των μοναχών και η, εξ αυτής, ανάκληση του Επιτιμίου από τον Μητροπολίτη αποτελεί την απαρχή μια νέας εποχής στις σχέσεις της Μονής με την Μητρόπολη, αλλά και με την τοπική κοινωνία.



0 comments:

Δημοσίευση σχολίου