Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΣΦΟΔΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΔΗΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΚΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΓΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΛΙΜΕΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ
.jpg)
 |
| Η Κατερίνα μας στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Πάλης |
Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι διαθέτουμε, στο Δήμο Φυλής, πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο διακρίνεται, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.
Αυτή τη φορά ήταν η σειρά της Κατερίνας Κατηφόρη να το αποδείξει, καθώς η αθλήτρια του ΔΑΣ Ζεφυρίου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην πάλη, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα κάτω των 17 ετών, που διεξήχθη από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου 2026 στην πόλη Κοπρίβνιτσα της Κροατίας.
Η Κατερίνα ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, στην κατηγορία των 43 κιλών, ολοκληρώνοντας την εκπληκτική της εμφάνιση με τρεις νικηφόρους αγώνες.
Όπως ήταν φυσικό, η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου χαροποίησε τον πατέρα της Διονύση, παλιό αθλητή και προπονητή της πάλης και Πρόεδρο της Τοπικής Ενότητας Ζεφυρίου, αλλά και τους ανθρώπους του ΔΑΣ, οι οποίοι τη στηρίζουν ολόψυχα.
Όμως αυτός που ξεπέρασε κάθε όριο ενθουσιασμού ήταν ο παππούς της Βασίλης Κατηφόρης, ο οποίος, σε μια συγκινητική ανάρτησή του στο facebook θυμήθηκε ότι αντίστοιχη χαρά του είχε δώσει και ο γιος του Διονύσης όταν αναδείχθηκε βαλκανιονίκης.
Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι η ελληνική εθνική ομάδα κάτω των 17 ετών, πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα της Κροατίας κατακτώντας συνολικά 7 μετάλλια.
Έχουμε, κατ’ επανάληψη, υποστηρίξει και αυτό είναι αλήθεια, ότι διαθέτουμε πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό που διακρίνεται και έξω από τα σύνορα της πατρίδας μας.
Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του συνδημότη μας Αλέξανδρου Γιούσκο να το επιβεβαιώσει.
Πρόκειται για ένα ελληνόπουλο που αρίστευσε στη Βαυαρία της Γερμανίας καθώς ήταν ένας από τους πέντε πρώτους που εισήχθησαν στο Πανεπιστήμιο.
Στην τιμητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε προς τιμήν των επιτυχόντων, ο Λυκειάρχης ζήτησε από τον καθένα τους να επιλέξει τη μουσική υπόκρουση της βράβευσής του. Όπως αναμενόταν, ο Αλέξανδρος επέλεξε την πασίγνωστη στο εξωτερικό μουσική από το Ζορμπά, δείγμα της αγάπης του για την πατρίδα μας.
Αφήσαμε για το τέλος κάτι εξ ίσου σημαντικό. Ο Αλέξανδρος είναι εγγονός της πρώην Δημάρχου Ζεφυρίου Φωτεινής Γιαννοπούλου, παιδί της κόρης της, η οποία ζει μόνιμα στη Γερμανία για πάνω από μια εικοσαετία. Ακούγεται, μάλιστα, στο σχετικό βίντεο να επικροτεί την μουσική επιλογή του γιου της.
Όσο για τη Φωτεινή δε χρειάζεται να πούμε κάτι. Καταλάβαμε όλοι ότι πλέει, δικαιολογημένα, σε πελάγη ευτυχίας!
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί μαγικές στιγμές που διαφωμίζουν τη Χώρα μας και τους ανθρώπους της στο εξωτερικό!
Βαθιά θλίψη επικρατεί στην Ελευσίνα για την απώλεια του Απόστολου Αθανασίου, ο οποίος απεβίωσε την περασμένη Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026, μετά από βραχυχρόνια νοσηλεία.
Το θλιβερό γεγονός γνωστοποιήθηκε με ένα συγκινητικό μήνυμα των παιδιών του στο διαδίκτυο, τα οποία τον αποχαιρέτησαν με τη φράση «καλό ταξίδι καλλιτέχνη». Με τη λέξη αυτή τον προσφωνούσαν, με τρυφερότητα οι συγγενείς και οι φίλοι του, γιατί την χρησιμοποιούσε, χιουμοριστικά και ο ίδιος.
Ο Απόστολος Αθανασίου υπήρξε εμβληματική φιγούρα της Ελευσίνας, για την αγωνιστικότητα και το ήθος του. Πάλεψε, σε όλη του τη ζωή, για τις ιδέες της Αριστεράς αλλά και για την επίλυση των τοπικών προβλημάτων. Παρά τη μαχητικότητα με την οποία υπερασπιζόταν τις απόψεις του είχε επιστήθιους φίλους από όλο το πολιτικό φάσμα. Συμμετείχε, ενεργά, στην προσπάθεια της προοδευτικής και οικολογικής δημοτικής κίνησης του αείμνηστου Δημάρχου Ελευσίνας Γιώργου Αμπατζόγλου και πάντα δήλωνε περήφανος γι’ αυτήν.
Στην ιδιωτική του ζωή υπήρξε υποδειγματικός σύζυγος, πατέρας και παππούς. Εργάστηκε σκληρά και έντιμα για να στηρίξει την οικογένειά του και απολάμβανε την αγάπη με την οποία τον περιέβαλε.
Οι εκατοντάδες συγγενείς και φίλοι του αποχαιρέτησαν τον Απόστολο Αθανασίου το μεσημέρι της Δευτέρας 28-09-2026, στη διάρκεια πολιτικής κηδείας που τελέστηκε στο Κοιμητήριο Ελευσίνας. Στην προσωπικότητα και στην προσφορά του αναφέρθηκαν ο πρώην Αντιδήμαρχος της διοίκησης Αμπατζόγλου Δημήτρης Παπαδόπουλος και ο Γενικός Γραμματέας του Δήμου Φυλής Αργύρης Αργυρόπουλος, αμφότεροι φίλοι του Απόστολου και της οικογένειάς του. Εν συνεχεία η σορός του, αποτεφρώθηκε, σε στενό οικογενειακό κύκλο στη Ριτσώνα, σύμφωνα με την επιθυμία του εκλιπόντος, ο οποίος είχε ζητήσει από τη σύζυγο και τα παιδιά του να μην μαυροφορεθούν κατά τον τελευταίο ασπασμό.
Μάλιστα, σε μια ένδειξη τρυφερότητας και αγάπης, είχε ζητήσει από τη σύζυγό του να φορέσει στην τελετή μια κόκκινη μπλούζα που της είχε δωρίσει ο ίδιος. Η σύζυγός του δεν είχε την ψυχική αντοχή να το κάνει, όμως μετέφερε μαζί της, σαν φυλακτό, το δώρο του Απόστολου που σίγουρα θα αποτελέσει οικογενειακό κειμήλιο.
Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Απόστολος και σαν τέτοιος θα μείνει στη μνήμη της οικογένειας και των συμπολιτών του.
Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΕΠΗΡΕΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΘΕΜΑ
Της Μπαρμπιλένας Τριανταφύλλου
Το έχετε παρατηρήσει; Υπάρχει κάτι παράξενο στον δημόσιο διάλογο για τους Ρομά στην Ελλάδα: Συχνά διεξάγεται από ανθρώπους που δεν έχουν σχεδόν καμία καθημερινή επαφή μαζί τους. Είναι πολλές φορές οι ίδιοι άνθρωποι που, όταν τους λες ότι μένεις στα Άνω Λιόσια ή στο Μενίδι, αντιδρούν σαν να τους περιγράφεις μια περιοχή εκτός κανονικότητας. Που σε ρωτάνε αν κυκλοφορείς με κράνος και τα λοιπά και τα λοιπά. Κι όμως, όταν οι κάτοικοι των Λιοσίων και άλλων «ζόρικων» περιοχών μιλάμε για όσα βιώνουμε, η συζήτηση πολύ εύκολα κλείνει με τη λέξη «ρατσισμός».
Πρόσφατα δημοσιεύτηκε η καταγγελία οικογένειας 12χρονης στον Πύργο, σύμφωνα με την οποία τέσσερις γυναίκες Ρομά φέρονται να έστησαν ενέδρα στην ανήλικη και να την απείλησαν με τη ζωή της. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς συνέβη και, όπως σε κάθε τέτοια υπόθεση, αυτό είναι δουλειά της Δικαιοσύνης να το εξακριβώσει.
Αυτό που γνωρίζω, όμως, είναι πόσο διαφορετικά προσλαμβάνει τέτοιες ειδήσεις κάποιος που συνυπάρχει με πληθυσμούς Ρομά. Μένω ανάμεσα στα Άνω Λιόσια και τις Αχαρνές. Κοντά στο σπίτι μου υπάρχουν εδώ και χρόνια μεγάλες κοινότητες Ρομά. Οι εμπειρίες που έχω αποκτήσει εγώ, οι γείτονές μου και πολλοί άνθρωποι με τους οποίους μεγάλωσα δεν προέρχονται από δελτία ειδήσεων αλλά από την καθημερινή συνύπαρξη. Και αυτή η συνύπαρξη δεν είναι εύκολη. Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα δυσκολευόμαστε να κρατήσουμε δύο σκέψεις στο μυαλό μας ταυτόχρονα. Η πρώτη είναι ότι ναι μεν οι Ρομά αποτελούν έναν πληθυσμό που ιστορικά έχει αντιμετωπίσει σοβαρές διακρίσεις, φτώχεια, προβλήματα πρόσβασης στην εκπαίδευση.
Η δεύτερη είναι ότι οι κάτοικοι περιοχών όπου το κράτος έχει αφήσει επί δεκαετίες να συσσωρεύονται παραβατικότητα, πολεοδομική αυθαιρεσία, ακραία ηχορύπανση, προβλήματα καθαριότητας και ασφάλειας έχουν επίσης δικαίωμα να μιλούν γι’ αυτά χωρίς να αντιμετωπίζονται αυτομάτως ως ρατσιστές. Γιατί πρέπει σώνει και ντε αυτά τα δύο να αλληλοαναιρούνται;
Όποιος χρησιμοποιεί καθημερινά τον Προαστιακό ή άλλες συγκοινωνίες της Δυτικής Αττικής γνωρίζει ότι υπάρχουν προβλήματα τα οποία δεν είναι θεωρητικά. Όποιος έχει εργαστεί σε κατάστημα λιανικής σε ορισμένες από αυτές τις περιοχές γνωρίζει επίσης ότι το ζήτημα των κλοπών μπορεί να αποτελεί πραγματικό και επαναλαμβανόμενο πρόβλημα. Όποιος έχει ζήσει δίπλα σε χώρο όπου διοργανώνονται γλέντια με μουσική μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες γνωρίζει τι σημαίνει να μην μπορεί να κοιμηθεί ένα βράδυ καθημερινής. Όποιος φοβάται να σταματήσει σε συγκεκριμένα σημεία αργά το βράδυ ή έχει υπάρξει θύμα ληστείας δεν παύει να έχει αυτή την εμπειρία επειδή ο δράστης μπορεί να προέρχεται από μια κοινωνικά ευάλωτη ομάδα.
Οκέι η φάση με την κοινωνική ευαλωτότητα, αλλά δεν αποτελεί ούτε συλλογική αθώωση ούτε εξαίρεση από τους κανόνες. Η φτώχεια ερμηνεύει κοινωνικά φαινόμενα αλλά δεν τα νομιμοποιεί. Ο αποκλεισμός μπορεί να βοηθήσει να καταλάβουμε γιατί εμφανίζεται μεγαλύτερη παραβατικότητα σε συγκεκριμένα κοινωνικά περιβάλλοντα. Δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος που υφίσταται μια κλοπή, μια επίθεση, συνεχή ηχορύπανση ή καταστροφή της δημόσιας περιουσίας είναι υποχρεωμένος να το αντιμετωπίσει όλο αυτό ως κοινωνιολογικό πείραμα.
Disclaimer: Το ότι ένας δράστης είναι Ρομά δεν σημαίνει ότι η πράξη του χαρακτηρίζει τους Ρομά συνολικά. Ούτε θα είχε νόημα να φορτώσουμε σε έναν μαθητή, έναν εργαζόμενο ή μια οικογένεια Ρομά εγκλήματα ανθρώπων με τους οποίους το μόνο κοινό τους στοιχείο είναι η εθνοτική τους ταυτότητα.
Από την άλλη, όμως, το ίδιο προβληματικό είναι να αρνούμαστε να συζητήσουμε κοινωνικά προβλήματα επειδή οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε αυτά ανήκουν σε μια μειονότητα. Αν σε μια περιοχή υπάρχουν συστηματικά προβλήματα παραβατικότητας, εγκατάλειψης του δημόσιου χώρου, σχολικής διαρροής, παράνομης οικονομικής δραστηριότητας ή συγκρούσεων με κατοίκους, αυτά πρέπει να μελετηθούν και να αντιμετωπιστούν. Όχι να κρυφτούν για να μη χαλάσει το τάχα ανθρωπιστικό αφήγημά μας.
Κι ενώ το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης ανήκει στο κράτος, ποιος είναι τελικά «ευάλωτος»;
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για τους πληθυσμούς Ρομά στην Ελλάδα, σημαντικές κοινότητες βρίσκονται μεταξύ άλλων σε περιοχές της Δυτικής Αττικής, όπως οι Αχαρνές, το Ζεφύρι και ο Ασπρόπυργος. Είναι εύκολο, επομένως, από μια περιοχή όπου το ζήτημα είναι σχεδόν αόρατο, να μιλά κανείς αποκλειστικά με τη γλώσσα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν λειτουργούν μονόδρομα.
Δικαίωμα είναι να μη σε απορρίπτουν από μια δουλειά επειδή είσαι Ρομά. Δικαίωμα είναι όμως και να μπορείς να κοιμηθείς στο σπίτι σου και να χρησιμοποιείς μια δημόσια συγκοινωνία με αξιοπρέπεια και ασφάλεια.
Δικαίωμα είναι ένα παιδί Ρομά να πηγαίνει σε σχολείο που δεν το περιθωριοποιεί. Δικαίωμα είναι και ένα άλλο παιδί να πηγαίνει στο ίδιο σχολείο χωρίς να φοβάται ότι θα πέσει θύμα βίας. Αυτό ακριβώς σημαίνει κράτος δικαίου: Οι ίδιοι κανόνες, η ίδια προστασία και οι ίδιες υποχρεώσεις για όλους.
Είναι ελιτίστικο ο όρος «ευάλωτη κοινωνική ομάδα» να χρησιμοποιείται για να τελειώνει εκεί κάθε συζήτηση. Οι Ρομά μπορούν ταυτόχρονα να είναι ευάλωτοι απέναντι στις διακρίσεις και οι κάτοικοι περιοχών με προβλήματα παραβατικότητας να είναι επίσης ευάλωτοι απέναντι στην ανασφάλεια και την κρατική αδράνεια. Η αναγνώριση του ενός δεν απαιτεί την άρνηση του άλλου.
Η Μπαρμπιλένα Τριανταφύλλου είναι δημοσιογράφος-μέλος της ΕΣΗΕΑ και απόφοιτη του Τμήματος Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
Πηγή! https://www.youweekly.gr/
Γιώργος Κακογιάννης
Είσαι πηγαίο ταλέντο, μας έσωσες…»: Το άγνωστο παρασκήνιο από παράσταση της Βουγιουκλάκη – Σε ποια ηθοποιό έβγαλε το καπέλο
Υπάρχουν ιστορίες στο ελληνικό θέατρο που, όσο περνούν τα χρόνια, μοιάζουν σχεδόν απίστευτες. Ιστορίες που δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα φώτα, τα χειροκροτήματα και τη λάμψη μιας μεγάλης σταρ, αλλά με εκείνες τις στιγμές πίσω από την αυλαία όπου όλα κρέμονται από μια κλωστή.
Η αντικατάσταση της Κατιάνας Μπαλανίκα από τη Βίνα Ασίκη και η καθοριστική παρέμβαση του Δαλιανίδη
Στη μέση της σεζόν, χρειάστηκε να αποχωρήσει εκτάκτως η Κατιάνα Μπαλανίκα, με την παράσταση πλέον να βρίσκεται στον «αέρα». Η Αλίκη Βουγιουκλάκη βρέθηκε σε άμεση ανάγκη για αντικατάσταση και ο ρόλος της Νόρμα δεν ήταν από εκείνους που μπορούσαν να καλυφθούν πρόχειρα. Ήταν δύσκολος και υψηλών απαιτήσεων, με πρόζα, τραγούδι, χορό και συνεχή σκηνική παρουσία.
Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης έδωσε τη λύση. «Μην ψάχνεις αλλού, μόνο μια κοπέλα μπορεί να σηκώσει αυτό το βάρος τώρα, η Βίνα Ασίκη», είχε πει τότε, σύμφωνα με διηγήσεις της εποχής, στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. Το όνομα της νεαρής ηθοποιού τότε είχε αρχίσει να γίνεται γνωστό, γιατί συνεργαζόταν με τον Γιάννη Δαλιανίδη στη σειρά «Καθημερινά». Εκείνος έβλεπε πως, εκτός από ταλέντο, διέθετε κάτι που δεν μαθαίνεται: σκηνική παρουσία, πειθαρχία και την ικανότητα να ανταποκρίνεται σε απαιτητικούς ρυθμούς.
Το πρόβλημα ωστόσο ήταν ο χρόνος ο οποίος ήταν πολύ περιορισμένος. Οι υπόλοιποι συντελεστές είχαν δουλέψει την παράσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα και η Βίνα Ασίκη δεν είχε αυτή την πολυτέλεια. Έπρεπε να μάθει τον ρόλο σε χρόνο που για τα δεδομένα ενός τόσο απαιτητικού μιούζικαλ έμοιαζε εξωπραγματικά μικρός, όμως κατάφερε σε μόλις τρεις με τέσσερις πρόβες να σταθεί δίπλα σε έναν τόσο «δουλεμένο» θίασο και το αποτέλεσμα ήταν αξιοθαύμαστο...
Διαβάστε όλο το άρθρο στον παρακάτω σύνδεσμο
Η Λαϊκή Συσπείρωση Φυλής αποχαιρετά τον Στέργιο Πανάγο που διετέλεσε Δήμαρχος Άνω Λιοσίων την περίοδο 1982 έως 1990, με την Παλλιοσιώτικη Λαϊκή Ενότητα (ΠΛΕ). Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια για την απώλεια στην οικογένεια και τους οικείους του
ΜΕΓΑΛΕΣ ΤΙΜΕΣ ΕΠΕΦΥΛΑΞΕ Ο ΔΗΜΟΣ ΦΥΛΗΣ ΣΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ
Ιδιαίτερη τιμή στη μνήμη του πρώην Δημάρχου Άνω Λιοσίων Στέργιου Πανάγο επεφύλαξε ο Δήμος Φυλής.
Με εισήγηση του Δημάρχου Χρήστου Παππού, το Δημοτικό Συμβούλιο προχώρησε, τη Δευτέρα 31-08-2026, στην έκδοση Ψηφίσματος, σύμφωνα με το οποίο θα δοθεί το όνομά του στη Δημαρχείο Άνω Λιοσίων, το οποίο θεμελιώθηκε και εγκαινιάστηκε επί της θητείας του, κατά την οκταετία 1983-1990.
Το Ψήφισμα προβλέπει ακόμη:
- Να εκφράσει το Δημοτικό Συμβούλιο τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια, για τον θάνατο του εκλιπόντος πρώην Δημάρχου Πανάγου Στέργιου
- Να εκπροσωπηθεί το Δημοτικό Συμβούλιο από μέλη του στην εξόδιο ακολουθία, που θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Άνω Λιοσίων, την Πέμπτη και ώρα 13:00μ.μ.
- Να κατατεθεί στεφάνι στη μνήμη του
- Να κλείσουν οι Υπηρεσίες της Δημοτικής Ενότητας Άνω Λιοσίων την ημέρα της κηδείας, ως ένδειξη πένθους
- Να κυματίσει μεσίστια η σημαία στα δημοτικά κτίρια για τρεις (3) ημέρες
- Να αναλάβει ο Δήμος τη δαπάνη της κηδείας
- Να παραστεί η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου, παιανίζοντας πένθιμα εμβατήρια κατά τη νεκρώσιμη πομπή
- Να γίνει δωρεά τάφου στο Παλαιό Κοιμητήριο Άνω Λιοσίων
