«ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ» ΜΕ ΑΡΧΑΙΑ ΓΝΩΜΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

Έχουμε πολλές φορές επισημάνει ότι ο τόπος μας διαθέτει πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, που διαπρέπει σε όλους τους χώρους και καθημερινά επιβεβαιωνόμαστε. Αυτή τη φορά, με τη συγγραφή βιβλίου από το συνδημότη μας Σπύρο Νικολόπουλο.

Ένα πολυσέλιδο πόνημα, με τίτλο «Το φως του κόσμου», που συγκεντρώνει τα αρχαία, λατινικά και βυζαντινά γνωμικά και παροιμίες, μεταφρασμένα με τρόπο που να γίνονται απολύτως κατανοητά από τον αναγνώστη. Το λόγο εξηγεί ο ίδιος ο συγγραφέας, στο λιτό πρόλογο του βιβλίου. «Τα γνωμικά και οι παροιμίες κουβαλάνε, αιώνες τώρα, πολιτισμικό πλούτο. Πρόκειται για σύντομες περιεκτικές σκέψεις με τόσο μεγάλη ψυχοφελή δύναμη, που όσο τις μελετάς, τόσο μένεις εκστασιασμένος από το βάθος των διανοημάτων τους».

Με απλά λόγια, ο Σπύρος Νικολόπουλος, με την επίπονη εργασία του συγκέντρωσε το απόσταγμα της σοφίας των προγόνων μας, αλλά και των πολιτιστικών τους κληρονόμων, Ρωμαίων και των Βυζαντινών. Το αποτέλεσμα είναι, κυρίως, διδακτικό, κάτι που επιδιώκει, εκ προοιμίου, ο συγγραφέας. «Το βιβλίο μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή, τον τρόπο που σκέφτεσαι. Πολλές φορές αρκεί μια σελίδα, μια παράγραφος, ακόμα και δύο λέξεις», σημειώνει.

Αυτό ακριβώς είναι τα γνωμικά και οι παροιμίες. Ελάχιστες λέξεις που συμπυκνώνουν γνώση και εμπειρία, τα δύο συστατικά της ανθρώπινης σοφίας, με σκοπό, προφανώς διδακτικό. Κι ο Σπύρος Νικολόπουλος σε όλη του την πορεία αυτό επιδιώκει: Να συμβάλει, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, στην ανάδειξη της κουλτούρας μας, να την κάνει, κτήμα, ιδίως, των νέων, ώστε να αντιληφθούν το βαθύτερο νόημα της ζωής. Για όσους τον ξέρουν, πίσω από κάθε σκέψη και προσπάθειά του κρύβεται μια μεγάλη αγωνία για την πορεία της Χώρας μας, διαπιστώνοντας ότι αποκόπτεται από τις ρίζες της.

Με όπλα τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και τη εμπειρία του από τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών σε νέους ανθρώπους, όπως οι μαθητές και οι φοιτητές, έχει εντοπίσει τις επιρροές που δέχονται, την προέλευση, τις επιδιώξεις και τη σύγχυση που τους προκαλούν. Και θεώρησε υποχρέωσή του να αντιδράσει, αντιτάσσοντας στην υποκουλτούρα εύπεπτα μηνύματα που διακρίνονται για τη βαθύτητα της σκέψης, τη χρησιμότητα αλλά και τη συντομία τους.

Φυσικά δεν είναι ο άνθρωπος που πιστεύει ότι θα αλλάξει τον κόσμο. Ίσα-ίσα, σαρκάζει αυτούς που το πιστεύουν. Άλλωστε και το τιράζ του βιβλίου του δεν είναι ανάλογο με τον …παγκόσμιο πληθυσμό. Το τύπωσε σε λίγα αντίτυπα και το διέθεσε δωρεάν, αναλαμβάνοντας ο ίδιος το κόστος. Ήθελε να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα και να δώσει αφετηρία για προβληματισμό σε όσους επιμένουν. Ιδιαιτέρως δε, σε όσους επιμένουν και διαμένουν στα Άνω Λιόσια και τις Αχαρνές, δύο τόπους που συγκεντρώνουν τον κοινωνικό του περίγυρο και τις πολύτιμες αναμνήσεις του.

Για να το διαβάσουν, όμως, όσο το δυνατό περισσότεροι, χωρίς να σπαταλήσει επιπλέον χαρτί, ο Σπύρος Νικολόπουλος σκέπτεται να αναρτήσει το ψηφιακό αρχείο στο διαδίκτυο, κάτι για το οποίο θα σας ενημερώσουμε αμέσως.

Και όσοι οι πιστοί ας αναγνώσουν…

 

 

 

Για τέταρτη συνεχή χρονιά η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΦΥΛΗΣ προκρίθηκε στις δέκα καλύτερες ομάδες και συμμετέχει ζωντανά στο πανελλήνιο φεστιβάλ σάτυρας που διεξάγεται στην Πάτρα!

Με την στήριξη του Δήμου Φυλής, η αγαπημένη ΄΄Ιφιγένεια εν γένει... tragic'' ταξιδεύει την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, έχοντας στις αποσκευές της το γεμάτο χιούμορ κείμενο της Dim Lilian (Λίλιαν Δημητρακοπούλου) για να προσφέρει άφθονο γέλιο στο κοινό της Πάτρας! Τ

ο φεστιβάλ που γίνεται είναι παραγωγή της ΚΕΔΗΠάτρας/Πατρινό Καρναβάλι, με την στήριξη του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας και την αιγίδα της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων Μουσικοσυνθετών Θεάτρου και Μεταφραστών.

Η οργάνωση είναι του Ερασιτεχνικού Σχήματος Πάτρας «Ρεφενέ»

 

 

ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Έγραψε η ΑΥΓΗ ότι τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής του Ενιαίου Διαβαθμιδικού Συνδέσμου (ΕΔΣΝΑ), επί θητείας Πατούλη, μεταξύ των οποίων κι ο Παππούς, κατηγορούνται για παράβαση καθήκοντος κι αμέσως όλοι έσπευσαν να κοινοποιήσουν το δημοσίευμα για να εισπράξουν κλικ.

Φυσικά, όπως συμβαίνει στη ζούγκλα του διαδικτύου, κανείς δε νοιάστηκε να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει. Ούτε ψυλλιάστηκε από το γεγονός ότι και στο παρελθόν κατηγορήθηκε ο Παππούς, αλλά αθωώθηκε πανηγυρικά. Όπως, για παράδειγμα, συνέβη στις περιπτώσεις της μεταφοράς των 43 εργαζομένων στο Δήμο και των κοντέινερ. Ειδικά στην υπόθεση των κοντέινερ, δε θα ξεχάσω το ειρωνικό χαμόγελο του Πρόεδρου του Δικαστηρίου, όταν μια Νομική Σύμβουλος του Κράτους προσπάθησε να στηρίξει το …αστήρικτο κατηγορητήριο. Σε μισή ώρα η δίκη είχε τελειώσει, αλλά οι διάφοροι καλοθελητές, που είχαν γράψει εκατοντάδες σελίδες στο διαδίκτυο για να μας πείσουν ότι ο Παππούς είναι παραβατικός, δε μπήκαν στον κόπο να ανασκευάσουν ή έστω, να αναφέρουν την είδηση της αθωωτικής απόφασης.

Τώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται, γιατί όντως πρόκειται για φάρσα. Το φοβερό μάλιστα είναι ότι, ενώ δημιουργεί εντυπώσεις, το δημοσίευμα της ΑΥΓΗΣ δεν λέει ότι ο Παππούς διέπραξε κάποιο ποινικό αδίκημα. Απεναντίας. Λέει ότι δε διέπραξε αυτά που καταλογίζει στα υπόλοιπα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΕΔΣΝΑ. Όμως θεωρεί ...επιλήψιμο ότι εισέπραξε, για λογαριασμό του Δήμου Φυλής, από τον ΕΔΣΝΑ, τα αντισταθμιστικά. Δηλαδή δεν έπρεπε να εισπράξει τα νόμιμα έσοδα του Δήμου; Μα τότε δικαίως θα τον κατηγορούσαν για παράβαση καθήκοντος…

Παρεμπιπτόντως, δεν είναι τυχαίο που, στο άσχετο, η κουβέντα πήγε στα αντισταθμιστικά. Γιατί δεν αρέσει σε κανέναν που ο Δήμος Φυλής τα εισπράττει, παρόλο που του φορτώνουν διαχρονικά, τα σκουπίδια όλης της Αττικής. Τον θέλουν πίσω αυλή, αλλά, ει δυνατόν, τσάμπα…

Κλείνοντας, θα προβλέψω, μιας και ασχολήθηκα, ότι και οι κατηγορούμενοι, κατά το δημοσίευμα, για παράβαση καθήκοντος θα απαλλαγούν. Αν, φυσικά, οδηγηθεί η υπόθεση στο ακροατήριο, κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν θα συμβεί. Με βάση αυτά που διάβασα δε στοιχειοθετείται το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Πρόκειται για διοικητικό-λογιστικό παράπτωμα, που δε ζημίωσε το εν ευρεία εννοία δημόσιο συμφέρον. Με απλά λόγια δε χάθηκαν χρήματα από το δημόσιο κορβανά. Διατέθηκαν για την κατασκευή έργων τα χρήματα από το Τέλος Ταφής των Απορριμμάτων, που έπρεπε να αποδοθούν στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.

Αλλά τότε γιατί χύνεται τόσο μελάνι, θα αναρωτηθεί ο καλόπιστος αναγνώστης; Γιατί αυτή η Χώρα έχει μάθει να λύνει τις πολιτικές και αυτοδιοικητικές διαφορές της στα δικαστήρια, πιθανολογώ.

Και ο νοών νοείτω…